change

หมายเหตุ ทั้งที่เจ้าของ Blog เปิด Blog เพลงที่ http://exmusic.exteen.com/ แต่เพื่อการไม่ยึดติด ดั่ง ธีม ของผมที่ว่าด้วย Change (ไม่เกี่ยวกับแคมเปญหาเสียงของ บารัค โอบามา) เปลี่ยนไป ตามอำเภอใจ Entry นี้ จึงปรากฎ ที่หน้านี้ เช่นนี้ ครับผม                              

                                   

-          Sarah Mclachlan เธอหัดเล่นกีตาร์และเปียโนตั้งแต่เป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ พออายุ 17 ก็ตั้งวงดนตรี ชื่อ October Game คอนเสิร์ตครั้งแรกของวงนี้ คือ การได้เล่นเป็นวงเปิดของ Moev

 

-          ต่อมาเธอได้รับข้อเสนอ เพื่อเป็นนักดนตรีแบ็คอัพเพื่ออัดเสียงให้กับวง Moev พ่อกับแม่เคยอยากให้เธอเรียนที่ Nova Scotia of Art and Design จบเสียก่อนค่อยมุ่งสายดนตรี แต่เธอมุ่งมั่นทั้งสองอย่าง ได้เป็นอย่างดี

 

-           จนกระทั้งย้ายมาแวนคูเวอร์ บริติช โคลัมเบีย เธอได้มีอัลบั้มแรก คือ Touch (1988) มีเพลงฮิตติดหูคือ Vox ได้เล่นเปิดโชว์ให้ The Grapes of Wrath วงชื่อดังของแคนาดา และ ในปี 1991 Solace อัลบั้มที่ 2 ไม่มีใครไม่รู้จักเธอ

 

 

 

-          เธอเป็นผู้หญิงเก่ง เป็นนักดนตรีที่แต่งเอง ร้องเอง ในวงการ เรียกแบบอย่างนี้ ว่า Song Writer ในปี 1997 ในอัลบั้ม Surfacing มีเพลงฮิตมากๆ เพลงหนึ่งชื่อ Angel ซึ่งถูกนำไปประกอบหนังรีเมคโรแมนติกชื่อดัง คือ City of Angel แล้วมันก็ฮิตมาถึงเมืองไทย

 

      

-          เธอเป็นหัวหอกจัดเทศกาลแสดงคอนเสิร์ตหญิงล้วน เพื่อสตรีที่ใหญ่ที่สุดของโลก ชื่อ Lilith Fair Music Festival เธอมีรางวัลการันตี  ดังนี้ 8 รางวัลจาก Juno Award และ 3 รางวัล จาก Grammy

-          Rarities,B-Sides and Other Stuff ชุดที่ 2 ทิ้งห่างจากชุดแรกเมื่อปี 1996  12 ปี 14 เพลง มีทั้งเล่นเพลงคนอื่น และ เพลงดังของเธอเอง มันฟังสบาย ผ่อนคลายอย่างที่สุด แม้ในวันที่ขุ่นมัว

 

Track List: 

 

01. Ordinary Miracle

02. Blackbird

03. Time After Time (With Cyndi Lauper)

04. River

05. When She Loved Me

06. Don't Let Go (With Bryan Adams)

07. Just Like Me (With DMC)

08. Angel (Live) (With Emmylou Harris)

09. Pills (Live) (With The Perishers)

10. Homeless (With Ladysmith Black Mambazo)

11. The Rainbow Connection

12. Prayer Of St. Francis

13. Unchained Melody

14. Silence (DJ Tiesto In Search Of Sunrise Remix) (With Delerium) 

 

 

http://www.sarahmclachlan.com/

 

http://en.wikipedia.org/wiki/Sarah_McLachlan

 

ท่านใด ต้องการฟังอัลบั้มนี้แบบเต็มๆ ฝาก อีเมล์ของท่าน หรือ หลังไมค์ ตามสะดวกครับผม

 

          

       Entry ที่แล้วก็มีคนมาถามว่า ตกลงผมอยู่ที่ไหน ตอนนี้ผมอยู่ภูเก็ตครับ (แต่ไม่ใช่คนภูเก็ต) คือ เคยทำร้านที่เชียงใหม่ ครั้นเกิดอาการอยากชีพจรลงเท้าต่อ ก็เลยมาภูเก็ต ทีแรกวางแผนจะทำอย่างอื่นที่ตัวเองถนัด

 

      แต่ไปๆ มาๆ รู้สึกว่า ไหนๆ ภูเก็ตก็เป็นเมืองโรงแรม ก็เลยลองสมัครดู ก็ได้ทำ ผมห่างหายจากงานโรงแรมเป็น 10 ปี ตอนอยู่กรุงเทพฯ เคยทำงานที่ โรงแรมแชงกรีล่า ประมาณ 2 ปี หลังจากนั้น ก็หลุดวงโคจร ไปทำสายสื่อ ตามที่ตัวเองเรียนมา อะไรพวกนั้น  (web ของโรงแรมที่ผมทำงานอยู่  http://ayarakamalaresort.com/)

 

      ถ้าเล่าประวัติเดียวจะยาว แล้วเรื่องราวไม่น่าสนใจอะไรครับ เรียบๆ มาเรียงๆ ไม่หวือหวา จะนั้นขอตัดมาที่ entry วันนี้เลย ก่อนมาภูเก็ต ผมทำงาน พืชสวนโลกอยู่ 3 เดือน อยู่ประจำที่ หอคำหลวง จะมีซุ้มประตูทางเข้าที่เขาจะจัดดอกไม้ประดับซุ้ม สัปดาห์ล่ะครั้ง ผมชอบดูแนวคิดว่าเขาจะจัดยังไง บางทีก็เอาโน้นนี้ผสมกัน ผลไม้ก็มี ข้าวโพด แอบเปิ้ล อะไรพวกนี้

 

      แล้วบางที จะมีอาคารที่มีการแสดง จัดดอกไม้ เวลาพักผมก็จะชะแว้บไปถ่ายรูปบ้าง ไปหาไอเดีย ผมทึ่งกับการจัด ดอกไม้ ที่มาจากประเทศญี่ปุ่น เพราะเขาทำได้เป็นธรรมชาติ แต่งามตา ลึกซึ้ง ครั้งต่อมาถึงได้รู้ว่า จัดแบบนั้นเขาเรียกว่า อิเคบานะ คือ เน้นความเป็นธรรมชาติ จัดแต่พองาม คือ จัดแบบเหมือนไม่จัด

 

      พอมาทำงานโรงแรม ผมรู้สึกว่า วัตถุดิบรอบตัวเยอะมาก บางครั้งเลยอาสาแผนกจัดดอกไม้จัดแทนเขา  คือ โรงแรมมีพนักงานไม่เยอะ แล้วผมคิดว่าช่วยโรงแรมเซฟด้วย ไม่ต้องสั่งดอกไม้จากข้างนอก

 

      ออกตัวว่า ผมทำงานแผนก อาหาร และ เครื่องดื่ม ไม่เคยเรียนจัดดอกไม้ แต่มีความสนใจอะไรก็แล้วแต่ที่เกี่ยวกับศิลปะ (รูปอาหารที่ผมเคยลง ก็อาสาถ่ายให้โรงแรมเช่นกัน)

 

     ได้จัดรู้สึกเพลินดี มีความสุข ก็เลยทำอยู่เรื่อยๆ ผมชอบแหกกฎ อะไรที่เขาว่าจัดไม่ได้ แต่ผมจะเอา ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น ไม่รู้จะเข้าข่าย อิเคบานะ หรือเปล่า น่าจะแหกคอกมากกว่า

 

     ชุดนี้ ไม่รู้จะเรียกว่า อะไรดี ดอกไม้ก็ไม่รู้จักชื่อ แต่มีเต็มไปหมด เห็นคนสวนเอาเครื่องตัดหญ้าตัดทิ้งก็รู้สึกเสียดาย ที่จริงผมมีรูปเยอะมากที่ถ่ายเก็บไว้ วันหน้าจะทยอยให้ดูกันครับ

 

     

 

 

                หัวใจสำคัญของการจัดแบบนี้อยู่ที่ลวดครับ

               สังเกตใบที่ใช้รองของอันนี้^ เป็นหญ้าคา ครับ

 

         อันนี้^จัดเสร็จปลื้มมาก  เพราะมันท้าทายแรงโน้มถ่วงครับ

  ไอเดียนี้หางนกยูง^ ไอ้ที่ผมเสียบตรงกลาง ผลมันคันครับ ต้องระวัง

^แหลมๆ ตรงกลางหญ้าอะไรไม่รู้มีอยู่ทั่วไป อย่าเก็บอันที่แก่ๆ มาก เพราะเดียวลมพัดมันจะร่วงปลิวใส่อาหารแน่

 จัดแบบนี้ต้องดูแจกันด้วยครับ ไม่ใช้แจกันทุกแบบจะเข้ากันได้ เลือกแจกันดีมีชัยไปกว่าครึ่ง

               

ปิดท้าย ดอกอะไรก็ไม่รู้ ขึ้นตามข้างทางเต็มไปหมด เวลารอรถพนักงาน ผมชอบเก็บมาจัดบ่อยๆ ชอบดอกอันนี้เพราะสีที่มันแซมระหว่างส้มกับแดง ความอ่อนช้อยของเกสร รวมทั้งผลของมันเราก็เอามาจัดได้เช่นกัน

อ่านการจัดดอกไม้แบบญี่ปุ่น อิเคบานะ ที่ เว็บนี้ http://www.okls.net/col_japan13.html  แวะเอ็กทีนบล็อกเพลงของผมที่ http://exmusic.exteen.com/

ปล. เพลงที่ 2 ชื่อเพลงไม่อยากแปลเป็นไทยเลย 555 แต่เพลงไพเราะเชียว

      

                                                                                

เมื่อ คน สดับเสียงคน

 

เมื่อ คนหลายคน ทนทุกข์

เมื่อ คนหลายคน มีสุข

เมื่อ ทุกข์สุข เรา เข้าใจ       

                   

 

                                              วาน นี้เรามี เรื่องราว

 

                                              วาน นั้นเรายัง สดใส

 

                                              วาน โน้นเราเคย เป็นใคร

 

                                              วาน ใครช่วยบอก ใครที

 

ฉัน เป็นใคร ในวันนี้

 

ฉัน แค่มี หรือฉันไร้

 

ฉัน แค่มอง อย่างสงสัย

 

ฉัน เข้าใจ มีคำถาม บางที

 

                                                เดิน ไปไต่เขา พบเรื่องราว

 

                                                เดิน หนาวยามเย็น แสงริบหรี่

 

                                                เดิน พบเห็นรอบตัว เรื่องดีดี

 

                                                เดิน ทีเดินทน ไม่จนใจ

 

เล่น ชีวิตใคร ใช่ของเล่น

เล่น ตัวของตัว ของใคร

เล่น ใจเจ็บจำ ไร้คำตอบ

เล่น ชอบชอบเล่น เย็นเย็นใจ

                                

                         ทั้งหมดจากแรงบันดาลใจ จากการ ย่ำเท้ายามค่ำ ถ่ายรูป เมื่อวานนี้

  แวะฟัง อ่านอีก BLOG เพลง http://exmusic.exteen.com/

          ว่ากันว่า ถ้าแบบดี มีชัยไปกว่าครึ่ง สำหรับนักถ่ายภาพ นางแบบสวย นายแบบหล่อ ครึ่งหนึ่งดีแล้ว อีกครึ่ง อยู่ที่ฝีมือของคนถ่ายว่า จะทำให้ที่ดีอยู่แล้ว ดีขึ้นไปอีกได้อย่างไร

 

    เช่นกันกับ การถ่ายภาพอาหาร ถ้าอาหารที่มีการ ประดับ ตกแต่งให้มีหน้าตาสวยงาม ( Decoration ) ชนะไปครึ่งหนึ่งแล้ว มีความน่ากินของอาหารเป็นที่ตั้ง อร่อยหรือไม่ ไม่แน่ใจ ต้องชิม

 

    จะถ่ายยังไงดี เอาง่ายๆไม่ต้องลงรายเอียดมาก ดังนี้ 

     อันนี้ เด่นสุด คือ เนื้อปลาแซลมอน ก็เอาตรงนี้ ไม่ต้องกว้าง

 

หาจุดเด่น

 

     หมุนจานดูก่อน ถ้าเขาตกแต่งมาสูง ถ้าหมุนแล้วกลัวอาหารจะล้ม ขยับร่างกายของเราเดินดูรอบๆจานที่วางไว้บนโต๊ะเสียก่อน อาจจะเป็น ดอกไม้ที่แกะสลัก ผัก เนื้อ ที่เขาหั่นมาสวยงาม หรือพื้นๆ ที่ไม่มีการตกแต่ง ดูความน่ากิน อะไรน่ากิน เราดูด้วยสายตาแล้วตัดสิน จับภาพตรงนั้นเป็นหลัก ซึ่งโดยหลักการ อาหารแบนเรียบกับจาน เราควรถ่ายมุมสูงเพื่อให้ดูเด่น แต่ถ้าอาหารมีรูปทรงสูง ควรถ่ายด้านข้าง

 

          อาหารลักษณะแบนราบแบบนี้ ควรถ่ายมุมสูงลงมา

 

พื้นหลัง

 

     ส่วนมากเราเน้นความเรียบง่าย ไม่รก ไม่แย่งความเด่นของอาหาร ที่เราจะถ่าย ถ้ามีอะไรรกๆ หาฉากเรียบๆ มากั้นซะ เช่น โฟมขาว หรือ ผ้าสีพื้นเรียบ ที่หาไม่ยาก แต่ถ้าไม่อยากกั้นฉากอะไรให้ยุ่งยาก ก็ถ่ายเน้น ความเด่นให้ชัดเข้าไว้ ให้ฉากหลังเบลอมากๆ ถ้ากล้องระดับโปร ก็เลือก f Stop รูรับแสงตัวเลขน้อยๆ กล้องคอมแพ็คก็แค่ใช้โหมดให้ถูกต้องก็คือ Macro

 

 

                 สลัดทรงสูงจากนี้ ถ่ายด้านข้างน่ากินกว่าเยอะเลย

 การล็อคโฟกัส

     ปุ่มชัตเตอร์ของกล้องดิจิตอลทุกตัว จะมีสองจังหวะ คือ กดไปครึ่งหนึ่ง เพื่อให้กล้องจับภาพที่เราโฟกัส จังหวะนี้เองเราสามารถเลื่อนกล้องเพื่อดูองค์ประกอบ พื้นที่ว่า เว้นห่างยังไงดี ค่อยกดชัดเตอร์ตาม

วิธีสังเกตง่ายๆ ถ้าไฟแดงๆ ในช่องมองภาพของเรา นิ่ง ไม่กระพริบ ไม่หลุดโฟกัสแน่นอน

 

  ยำผักกูด โฟกัสที่ผัก แต่ถ่วงดุลด้านหน้า ด้วยดอกไม้แกะสลัก

 

องค์ประกอบภาพที่ดี

 

     เราอาจจะใช้ กฎ 3 ส่วน(ซึ่งผมจะขยายความในโอกาสต่อไป) หรือ เลือกอะไรมาถ่วงน้ำหนัก จุดหลักที่เราเน้น ไปวางด้านใดด้านหนึ่ง บน ล่าง ข้าง แล้วแต่ อะไรที่ว่าอาจจะเป็น ดอกไม้ ช้อน ซ้อม ผัก เลือกใช้ตามความเหมาะสม อารมณ์ของอาหารนั้น

 

     จบด้วย เครื่องดื่ม ไวน์แก้วนี้ เน้นไอเย็นที่แก้ว ถ่วงดุลด้านหลัง ด้วยองุ่น

 

               จบเรื่อง ถ่ายภาพอาหาร แต่เพียงเท่านี้ สงสัยอะไร ถามได้ครับผม

 

                                                       

แวะฟังเพลง อ่านเอาเรื่อง "ใสๆ แบบเก๋า กับ Windham Hill" ที่อีก Blog เพลง http://exmusic.exteen.com/