ไปหาใครบางคน

posted on 06 Jul 2013 14:49 by exchange in BOOKends directory Fiction, Entertainment, Knowledge
 
 

         ครั้งสุดท้าย ที่คุณจำได้หรืออันที่จริงแล้วคุณอาจไม่เคยจำ

         ไม้ในกระถางใบเล็กที่ริมระเบียงนั้นมาอยู่ตรงนั้นได้อย่างไร ใครบางคนให้คุณมาหรือคุณอาจซื้อหามาเอง ทว่าครั้งสุดท้ายที่คุณเห็น มันเหี่ยวแห้งเหลือแต่ซาก

คุณอยากไปพารากอน  คุณอยากไปเมเจอร์ซีเนเพล็กซ์  คุณอยากไปสวนจตุจักร คุณอยากไปเชียงคาน  คุณอยากไปมัลดิฟ

         คุณอยากไปหาใครบางคน

 

 

 photo go_zps3b055f58.jpg

     

 

         คุณมีหนังสือคู่มือการสร้างชีวิตมากมาย หนังสือบนชั้นหลายช่อง บางประเภทก็ไม่รู้ซื้อมาไว้ทำไม หรือเพราะคุณคิดว่าถึงเวลาต้องซื้อ เช่นดั่งใครเขาก็ซื้อ คุณนึกถึงงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติซึ่งจัด 2 ครั้งใน 1 ปี คุณเคยนึกขำเวลาที่เห็นคนถือ,หอบหนังสือมากมายก่ายกองพะรุงพะรัง

         คุณมีแบบอย่างสำเร็จรูปคนนั้น คนนี้ คุณอยากจะไปให้ถึงอย่างเขาบ้าง คุณอ่านหนังสือวิธีการมากมาย มันมอบพลังอันลุกโชนในขณะที่กำลังอ่าน ทว่าไฟนั้นก็ดับมอดลงแค่ชั่วขณะหนังสือปิดหน้าลง

 

         คุณเคยอ่าน เรื่องสั้นสั้นของ นราวุธ ไชยชมภู รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่ามันออกมานานแล้ว คุณอ่านเรื่องสั้นสั้นเพราะคุณอ่านอะไรที่ยาวมากไม่ได้ หรือได้ไม่นาน

         คุณชอบแชร์คำคมในเฟซบุ้ค คุณยิ้มเมื่อได้เห็น ได้ยินเสียงไลค์จากคนที่ชื่นชอบมัน  คุณ บางคน และหลายคน ชื่นชอบในใจความหลักรวบยอดในประโยคนั้นๆ

          คุณหึกเหิมในกำลังใจจากใครบางคน คุณอยากไปหาใครบางคน คนที่เขียนคำคมนั้น คุณอยากถามเขาว่าคิดได้อย่างไร

          คุณคิดว่ามีเรื่องมากมายที่คุณต้องรู้ คุณนึกถึงถึงประโยคหนึ่งจากรายการโทรทัศน์ เดียวจะคุยกับคนอื่นไม่รู้เรื่อง คุณพร้อมที่จะแชร์ เพื่อแบ่งปันเรื่องราวดี ข่าวดี ข่าวร้าย

          คุณเฝ้ามองหน้าจอไฟฟ้าสีขาวขอบสีฟ้า คุณรอที่จะได้ยินเสียงนั้น มันทำให้คุณยิ้มได้ คุณท่องไปในโลกเพื่อหาใครบางคน

          คุณมองหนังสือ “ไปหาใครบางคน“ ซึ่งจู่ๆ ก็หล่นจากชั้นวาง คุณอ่านมันอีกรอบ คุณค่อยๆ อ่าน ละเลียดความสั้นในเรื่องราวธรรมดา คุณรู้สึกว่ามันคล้ายเรื่องของคุณเองในหลายเรื่อง คุณเพลินกับมันจนลืมเสียงนั้น เสียงที่คุณเคยเฝ้าคอยหลายขณะหลับ และตื่น

 

 

 photo go2_zps5888e880.jpg

 

   

      จู่ๆ คุณนึกถึงแม่ คุณจำไม่ได้แล้วว่าได้โทรหาครั้งสุดท้ายเมื่อไร

     คุณได้ยินเสียงคนข้างบ้านทะเลาะกัน  เสียงสวดอาซาน  เสียงรถขายไอศกรีมวอลล์  เสียงนกร้อง  เสียงตอกเสาเข็มจากคอนโดที่กำลังสร้าง  เสียงร้องคาราโอเกะ  เสียงใครสักคนร้องตะโกน  เสียงจากรถมารับซื้อของเก่า  เสียงจากใบไม้ และเสียงจากชั้นหนังสือ

      คุณเดินออกมาที่ริมระเบียงสูดอากาศเข้าไป รู้สึกถึงกลิ่นอะไรบางอย่างที่ขาดหาย  กลิ่นมาจากที่ไกล ไกลออกไป คุณอยากไปหากลิ่นนั้น อยากสูดกลิ่นนั้น อยากเห็นมันชัดเจน

      จู่ๆ คุณรู้สึกได้ว่า กลิ่นนั้นมันอยู่ใกล้นี้เอง ดอกไม้ดอกเล็กจากกระถางเซรามิกที่คุณลืมรดน้ำไปนานแล้ว

      มันบานรับแสง แม้ในยามสนธยาที่คุณไม่อยากจะไปไหน นอกจาก

                                                           “ แม่ เป็นไงบ้าง สบายดีหรือเปล่า ..”

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วจินตนาการตามเรื่องราวที่เขียน เห็นภาพเลย คนเขียน เรียบเรียงและดึงเรื่องราวจากชีวิตประจำวันมาใส่ในหนังสือได้ละเอียดมาก

#8 By nai pop on 2013-09-23 14:41

@kaekaekaekae 
 
หลังจากไปเป็น กองบก.สนพ.ไต้ฝุ่น ไปทำสารคดี เป็น อยู่ คือ ให้ ทีวีไทย
หลังจากนั้น ไม่ทราบว่า ทำอะไรอยู่ครับ น่าเสียดายถ้าไม่ได้ทำงานเขียนแล้ว เพราะเป็นทั้งมือสารคดีและเขียนหนังสือได้ดี,คม คนหนึ่ง big smile

#7 By ทิว แอด ไฟน์ on 2013-08-21 09:39

เป็นอีกเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน

แต่อ่าน นกของพระเจ้า งานสารคดีของนราวุธ แล้ว

ก็รู้สึกว่าเขามีของ

กับเรื่องสั้น คุณภาพของเขาก็คงไม่น่าต่างกัน

สิ่งที่ผมสงสัย ตอนนี้ก็คือ

ตอนนี้ นราวุธ ไปอยู่ที่ไหนแล้วครับ

ไม่เห็นชื่อมานานแล้ว

#6 By kae on 2013-08-18 17:01

กำลังหาเรื่องสั้นอ่านพอดีเลยค่ะ
big smile

#4 By skarockpopjazz on 2013-08-02 21:35

หวัดดีครับคุณทิว ไม่ได้เจอกันนานเลย สบายดีนะครับ ผมกลับมานั่งเขียนบล็อกใหม่อีกแล้ว คงค่อยๆไล่อ่านเรื่องที่ไม่ได้อ่านจากบล็อกคุณทิวต่อครับ

#3 By Kitti...กิตติ on 2013-07-28 17:01

ลืมไปแล้วแหะ สงสัยต้องขุดมาอ่านใหม่

#2 By LungDeng on 2013-07-09 15:04

เล่มเล็ก แต่ละเรื่องก็สั้นๆ น่าอ่านมากเลยคะ big smile
Hot! Hot! Hot!

#1 By นกหงษ์หยก on 2013-07-06 21:55