1
 
      ฝนตกอีกแล้ว ฉันได้ยินเสียงเด็กชายคนหนึ่งร้องตะโกนบอกใครๆ มาแต่ไกล ในพร่างฝนด้วยความเริงร่า เขาเร่งบิดมอเตอร์ไซด์ของเขาอย่างเร็วรี่
 
      เราหยุดฝนไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะไม่เปียกฝนได้ ใครบางคน หรืออาจจะเป็นศักดิ์ที่แอบจำมาจากหนังสือเล่มไหนก็ไม่รู้ กล่าวประโยคยาวๆ อะไรไม่รู้ที่ฉันไม่ค่อยเข้าใจนักหรอก  เพราะฉันเลือกที่จะไปเริงรื่นเปียกชื่นกับสายฝนยามนี้ ด้วยวัยเพียง 10 ขวบปีมีแต่ความสนุกสนานเท่านั้น แม้จะแลกกับการที่ซอกง่ามนิ้วเท้าของฉัน ต้องแสบคันกับยาทาที่แม่ปาดป่ายให้ แถมด้วยคำดุด่าอย่างเป็นห่วงมากกว่าจริงจัง เห็นมั้ย แม่เตือนแล้ว ระวังเป็นไข้หวัด  รวมทั้งน้ำอาจกัดเท้า บอกก็ไม่ฟัง  
 
      ฉันอยากจะฟังแม่มากกว่านี้ แต่นอกอาณาเขตบ้านของฉันเวลานี้ ละลานตาไปด้วย คูน้ำสายเล็กในสายตาผู้ใหญ่ ที่เราติต่างเอาว่าเป็นน้ำตกคอนพะเพ็ง หรือน้ำตกไนแองการ่า อันยิ่งใหญ่
 
      เราต่างสนุกสนาน ตามระยะทางถนนหน้าบ้านไปจนถึงสี่แยกกลางหมู่บ้าน อันมีต้นมะม่วงครึ้มใหญ่ยืนต้นตระการริมทางนั้น มันช่างดูไกลเหลือแสนในสายตาของฉัน ฉันบิดคันเร่งในอากาศธาตุคล้ายว่าที่ถืออยู่นั้น เป็นมือจับแฮนด์ของรถมอเตอร์ไซค์ เพื่อนของฉันต่างมองด้วยความตลกขบขัน เมื่อฉันริอาจเล่นคล้ายเด็กผู้ชายรั้งท้ายขบวนรถนั้น 

      เมื่อตัวเองหกล้มหัวคะม่ำพื้น ฉันไม่รู้สึกถึงความเจ็บอะไรกลับสนุกสนานจนลืมวันคืน บางครั้งก็ลืมว่าถึงเวลาเย็นที่จะชำระล้างร่างกายตามระเบียบปฎิบัติเป็นกิจวัตร แม่ของฉันมักส่ายหน้า เวลาเห็นฉันมีเนื้อตัวมอมแมมกลับเข้าบ้าน แม้สภาพของฉันจะดูแทบไม่ได้เลย เธอก็อมยิ้มอยู่เสมอ



      2

      ยามที่ฝนหยุดตกฉันมักจะเลียบๆ เคียงๆ ไปแถวหน้าร้านขายของชำนั้น เพราะรู้ว่า ฉันอาจได้รับอมยิ้มสักอันซึ่งศักดิ์อาจจะหยิบให้ฉัน แม้จะรู้ว่าเขาอาจขโมยมาให้ ฉันก็รู้สึกสุขใจลึกๆ ในวีรกรรมในวัยเด็กเช่นนี้ของเขา ฉันยิ้มให้เขาอีกครั้ง ยามเมื่อเขาปีนขึ้นบนโต๊ะไม้นั้น เพื่อให้สูงขึ้นจนแขวนกระดิ่งนั้นได้
 
 
 
 
 
      3
 
      ฉันไม่ได้ยินเสียงกระดิ่งนั้นเลย เพราะใจฉันรู้สึกประหม่าเกินที่จะได้ยินเสียงใดๆ
 
      วันนั้นฉันเดินไปที่ร้านนั้นด้วยความอำอึ้งในสิ่งที่ฉันต้องการ จนเจ้าของร้านผู้เป็นชายอายุสี่สิบกว่าอดถามฉันไม่ได้  เห็นศักดิ์ยิ้มให้ ฉันเลยเดินเข้าไปหาเขา บอกความต้องการแก่เขา จนเจ้าของร้านอดสัพหยอกไม่ได้ว่าฉันอาจมีความในใจเฉพาะกับลูกชายของเขา

    คล้ายว่าศักดิ์ต้องการจะแกล้งฉันหรือไร เขาจึงกล่าวขึ้นว่า แก้วจะซื้อโกเต็กนะพ่อ

    ฉันเดินกลับบ้านด้วยอารมณ์หงุดหงิด ด้วยระยะทางที่ยังแสนไกลเหมือนเดิม ยิ่งสายตาของนักโขกหมากรุกมากคู่ตาหน้าร้าน มองตามฉันมาด้วย มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่าระยะทางจากร้านชำถึงบ้านนั้น ช่างแสนยาวไกล ยิ่งมีเสียงแว่วๆ ตามมาว่า ฉันเป็นสาวแล้วไม่ควรอายเรื่องนี้ ฉันยิ่งรู้สึกขวยเขินกับเสียงนั้นไปอีกหลายเท่า รีบเก็บสิ่งที่ห่ออยู่ในกระดาษหนังสือพิมพ์ให้พ้นสายตาใครๆ กลัวว่าใครจะรู้ว่าสิ่งที่อยู่ในนั้นเป็นอะไร
 
 
 
 
    4
 
     เสียงกระดิ่งใบเล็กหน้าร้านชำยังดังแว่วสม่ำเสมอแม้จะโดนสายฝน
 
     ทว่าใจฉันกลับเปียกปอนโชกชุ่มในใจมากกว่า เมื่อรู้ว่าศักดิ์กำลังจะหมั้นหมายกับสาวต่างตำบล หากแต่ในความเศร้าโศกนั้น คนในหมู่บ้านที่เคยแซวฉันต่างกล่าวชื่นชมฉันว่า โชคดีและเป็นคนประสบความสำเร็จในชีวิตแล้ว เมื่อกำลังจะได้รับการบรรจุเป็นครูประชาบาลชั้นประถมในหมู่บ้านไม่ไกลจากท้องถิ่นเดิมของตน
 
     ถนนเส้นนั้นแม้จะเคยทอดยาวในเก่าก่อน ฉันกลับรู้สึกว่าเดินเพียงสี่ห้าก้าวก็ถึงที่หมายแล้ว 
 
 
 
 
 
 
Photobucket
 
 
 
 
 
     5
 
     เด็กหญิงคนหนึ่งถอดร้องเท้าแตะเพื่อจะเล่นน้ำซึ่งร่วงหล่นจากฟากฟ้า มีเสียงร้องห้ามดังขึ้น ระวังเป็นไข้หวัด  หรือ น้ำอาจกัดเท้า นะลูก เด็กหญิงวัย 10 ขวบปีนั้น คล้ายไม่หวาดหวั่นใดๆ ต่อสายฝนและพื้นถนนลาดยางที่เจิ่งนอง
 
     แม้ไม่มีน้ำตกคอนพะเพ็ง หรือไนแองการ่าอย่างใดอย่างหนึ่ง หลงเหลืออยู่อยู่แล้ว ทว่ารถราก็วิ่งกันขวักไขว่ จนบางยางล้อบดกระทบแอ่งน้ำ กระฉอกไกลเกือบมาถึงคนเดินถนน
 
     ฉันยืนอยู่ตรงนั้นเน่ินนาน นึกถึงพ่อของศักดิ์ ตาเฒ่าไปอยู่แห่งหนตำบลใด หรือแกอาจไม่อยู่บนโลกเปียกฝนนี้แล้วก็ได้ แล้วศักดิ์ล่ะจะเป็นตายรายดีอย่างไรไม่ได้ทราบข่าวคราวเลย
 
 
 
 
 
      6
 
      เมื่อถนนแห่งนี้สั้นลงในสายตาฉัน สถานที่สมัยนิยมมาแทนร้านขายของชำร้านเดิม ไม่มีใครโขกหมากรุกแถวนั้นแล้ว นอกจากบุรุษในเสื้อแขนกุดสั้นสีส้มสามสี่คน ที่กำลังเมียงมองมาทางฉันอย่างไม่ตั้งใจ คงจะหวังให้ฉันใช้บริการมอเตอร์ไซด์รับจ้างของเขา พวกเขากำลังหลบฝนอยู่ใต้ชายคาที่ยื่นออกไปไม่มากนัก

      ฉันยืนมองหญิงสาวคนหนึ่ง กำลังเลือกผ้าอนามัยอย่างไร้ความขวยเขิน ไม่เป็นเช่นฉันดั่งวันเก่าก่อน  
 
     ไม่มีเสียงกระดิ่งโมบายนั้นดังอยู่แล้ว เมื่อกระดิ่งไฟฟ้าดั่งขึ้นแทนเสียงเดิมนั้น พร้อมเสียง รับขนมจีบ,ซาลาเปา เพิ่มไหมค่ะ 
 
     ฉันตื่นจากภวังค์ เมื่อเห็นหญิงสาว ยายหนูลูกของฉันที่เพิ่งเล่นน้ำที่เจิ่งนองก่อนหน้านี้ไม่นาน เสร็จสิ้นจากการชำระเงินค่าผ้าอนามัยที่หน้าเคาเตอร์อย่างปราศจากความเขินอาย
 
     เธอรีบเดินเข้ามาหา พร้อมคล้องแขนของฉัน อย่างเป็นห่วงเป็นใยในวัยที่เพิ่มขึ้นชั่วพริบตา ท่ามกลางความระยับระยิบของสายฝน เธอกล่าวกับฉัน แม่แก่แล้วนะ เดินดีๆ นะคะ เดียวลื่นล้ม
 
    ไม่มีต้นมะม่วงที่สี่แยกนั้นแล้ว นอกจากปั๊มน้ำมันตราหอย ที่ขณะนี้ ขบวนรถรากำลังต่อแถวติดเป็นหางว่าวรอเติมพลังงานอันไม่มีทีท่าว่าราคาจะถูกลง 
 
    เราหยุดฝนไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะไม่เปียกฝนได้ 

     ขณะนี้ ยามนี้ สายฝนโปรยปรายลงมา ฉันเลือกที่จะเปียกฝนอีกสักครั้ง มากกว่าการกางร่มกันฝนกระทบตัว
 
      ฉันยิ้มเมื่อรู้ว่าลูกสาวจะแต่งงานในวันพรุ่งนี้แล้ว ฉันคงจะได้อุ้มหลานในอีกไม่นาน ไม่นานเธอคงอยากเล่นน้ำฝนเหมือนฉันและลูกสาวของฉัน และฉันจะทายาให้ถ้าเธอหรือเขาโดนน้ำกัดเท้า และจะแอบซื้ออมยิ้มให้ แม้แม่ของเขาหรือเธอ(ซึ่งเป็นลูกของฉัน) จะห้ามไม่ให้แตะต้องของหวานเคลือบสีลูกกลมๆ นั้นก็ตาม 
 
    ฉันขอเดินกลับบ้านเองโดยไม่ให้ลูกสาวประคอง แม้มันจะลื่นด้วยฝนที่ยังตกอยู่ และถนนก็ดูไกลแสนเช่นวันเก่าก่อน แม้อะไรๆ จะไม่เป็นเช่นเดิม 
 
 
    ฉันได้ยินเสียงแว่วของกระดิ่ง ในความระยิบระยับของพร่างฝน
    ฝนหยุดตกแล้ว และไม่นานก็คงจะตกอีกครั้ง
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เราหยุดฝนไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะไม่เปียกฝนได้
Hot! Hot! Hot!

#10 By arashikungz on 2011-09-01 02:55

Hot! Hot! Hot! ชอบเรื่องนี้จังเลยค่ะ น่ารัก อบอุ่น ดีค่ะ

" เราหยุดฝนไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะไม่เปียกฝนได้ " มันทำให้พุดคิดถึงคำว่า " เราเลือกที่จะเกิดไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะเป็นคนดี หรือไม่ดีได้" มันคือ สิ่งที่เราเลือกจะเป็น เลือกจะทำค่ะ ^^open-mounthed smile

#9 By opuddingo on 2011-08-21 11:43


^
^
ยินดีมากครับ

ขอบคุณ ทุกความคิดเห็นครับผม

big smile

#8 By ทิว แอด ไฟน์ on 2011-08-19 15:08

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

ชุ่มฉ่ำ กับกาลเวลาที่ผ่านไป big smile

ที่พูดถึงผ้าอนามัย ใช่เลยค่ะ เมื่อก่อนต้องกระมิดกระเมี้ยนซื้อ เค้าเลิกเขินอายกันก็ตอนที่มีเซเว่นแพร่ระบาดไปทั่วนี่เอง confused smile
Hot! Hot! Hot!
ชอบมากค่ะ ^^
ภาษาสวยงาม เขียนได้เห็นภาพ ถ่ายทอดความรู้สึกได้อบอุ่น ไม่หนัก เบาๆ แต่ลึกซึ้ง และให้แง่คิดดีๆ

ประโยคนี้...โดนมากๆ
เราหยุดฝนไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะไม่เปียกฝนได้
อาจจะขอยืมไปใช้ตั้ง status บ้างนะคะ 55

#6 By S@nDGLasS on 2011-08-18 13:30

ใช่เลยฝนหยุดแล้ว
ใกล้จะตกอีกแล้ว confused smile confused smile

#5 By ♪『Nakarei_Belle』♪ on 2011-08-17 12:03

คิดถึงตอนเด็กคะ พี่ทิว...confused smile

Hot! Hot! Hot!

#4 By นกหงษ์หยก on 2011-08-17 08:10

ฝน นำความชุ่มชื่นมา แต่ทว่าก็เฉอะแฉะ

เฉอะแฉะ : คิดถึงเสียงโขกหมากรุกของปู่กับพ่อ
เดี๋ยวนี้ปู่เล่นไม่ไหวแล้ว เด็กตั้งกระดานก็เลยต้องรับหน้าที่เป็นคู่แข่ง(ที่ไม่สมศักดิ์ศรีและไม่เต็มใจ) แทนปู่

ชุ่มชื่น : ใครจะเชื่อว่าเด็กตั้งกระดานจะได้เป็นถึงแชมป์หมากรุกไทยของมหาวิทยาลัย ไม่ได้เก่งกาจอะไร แต่เพราะไม่มีใครเล่นเป็น sad smile เดี๋ยวนี้ทุกครั้งที่กลับบ้าน ใครผ่านมาก็จะได้ยินเสียง โป๊ก โป๊ก ดังลั่น ถึงจะเป็นแค่หมูให้พ่อไล่ต้อน แต่มีความสุขชมัดเลย

ขอบคุณที่พูดถึงหมากรุกขึ้นมา คิดถึงบ้านเลยค่ะ
Hot! Hot! Hot!

#3 By utopui on 2011-08-17 02:32

น่ารักมาก

ป.ล. เพลงไม่เล่นอ่ะครับ

#2 By LungDeng on 2011-08-17 00:23

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

ชอบเรื่องนี้จังคะ น่ารักมากbig smile big smile big smile

#1 By YiM-YiiM on 2011-08-16 22:21