เธอ เด็กสาวมัธยมปลายนักอ่าน กระทบใจเขา ส่องประกายแห่งความหวัง เป็นพลังงานอย่างหนึ่งซึ่งชูใจในวันวัยที่ร่วงโรยแลว่างเปล่า

    คล้ายดังพลังงานแสงอาทิตย์  ส่องต้องมหาสมุทรเป็นประกาย จนน้ำระเหยหายเป็นไอ ลอยขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศกระทบเย็นกลั่นตัวเป็นละอองน้ำ รวมตัวเป็นเมฆอันควบแน่น กลับกลายเป็นฝนตกสู่พื้นโลก

 

         ฝนตก 5 วัน 5 คืนติดต่อกัน เขามองดูมันด้วยความคุ้นชิน เพราะฝนตกชุกเช่นนี้ ย่อมเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ ในดินแดนแทบนี้

        เช่นเดียวกันตอนที่เขาแรกเห็นเธอ ครั้นเมื่อเธอ แนะนำให้เขาได้รู้จักหนังสืออื่นๆ ในร้าน มากกว่า มวยสยาม และ บางกอก

        โลกแห่งสวนอักษร ซึ่งโลดแล่นไปไกลกว่า โลกในสวนหลังบ้าน มากกว่าความรู้ในพืชพันธุ์ซึ่งส่งผ่านจากรุ่นต่อรุ่นถึงเขา

 

        "  ต้องอ่านของศรีบูรพานะ ภาษาสวยงาม แบบมีอุดมคติ เหมาะกับพี่ดี "

 

        เรื่องราวไปไกลกว่าที่คิด โลดแล่นไปในจินตนาการของท้องทุ่งอันจารจด เติมเต็มแลเจือจางด้วยความรู้สึกบางอย่าง บางอย่างเมื่อเขาลอบมองเธอ 

        ในวันห้วงแห่งบรรยากาศฉ่ำฝน มีความหมายชื่นฉ่ำใจหยาดน้ำอันพร่างพรมยึดเกาะตามไม้ใบ และดอกชมพูพันทิพย์

     ดอกไม้บานหน้าร้อน ปลิวร่อนเล่นลมล่องลอยในความฝัน กระทบพื้นแผ่สล่างทั่วบริเวณ ต่างเสื่อให้เธอได้รองนั่ง เธอหญิงสาวผู้เป็นดั่งดอก ตาเบบูย่า        

    หน้าร้อนปีนั้น เป็นฤดูกาลสุดท้าย ที่เขาได้เห็นเธออย่างคุ้นเคยตา อย่างใกล้ชิด เธอ ชมพูพันธุ์ทิพย์ ผู้ปลิวจากเมืองฝนแปดแดดสี่ ไปยังเมืองหลวงถิ่นไกล

   เขาเองมุ่งหวังปรารถนาในภาพของเธอ ให้ได้รจนาความงามของดอกไม้ แลโลก รวมทั้งเรื่องแต่งแต้มในสวนอักษรประดามี

 

                    " อยากให้เธอ ตั้งใจในพรสวรรค์ที่เธอมี ต้องทำได้ พี่เชื่อมั่นในตัวเธอ "

 

 

  หญิงสาว ยิ้มรับในความชื่นบานในถ้อยคำอันเสนาะโสตนั้น

       

        ขบวนแห่จากสนามหน้าเมืองมายังหอพระอิศวรสวยงาม เช่นทุกปี หากแต่ปีนั้นสวยกว่าที่เคยด้วยบางคู่ที่เดินเคียงกัน รวมขบวนอันยาวเหยียด 'ประเพณีแห่นางดาน' ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่สืบทอดจากพราหมณ์เพื่อบูชา พระอาทิตย์ พระจันทร์ พระแม่ธรณี แลพระแม่คงคา ในขบวนยังมีการนำภาพแกะสลักไม้กระดานเพื่อรอรับพระศิวะ ที่จะเสด็จมาประทานความอุดมสมบูรณ์แก่มนุษยโลก

      ขบวนแห่อันศักดิ์สิทธิ์ถูกลดความเคร่งขรึม ลงด้วยความหอมในอณูบรรยากาศอันเจือจางของคู่รักต่างวัย 

 

                " ปืนฉีดน้ำ นี้เอาไปเล่นซะนะ จะได้ลดความชราภาพลงหน่อย วัยเราจะได้เท่ากัน "

                " พี่ยังไม่แก่สักหน่อย"

 

  เขายิ้มรับกับการให้นั้น ในความเงียบงำของการแสดงออก บางสิ่งที่ควรจะชุ่มชื่นในใจ มากกว่าการเปิดเผย ออกไปหมด

 

 

 

      เธอจากไปนานแล้ว เขาได้ข่าวว่าเธอกำลังจะมีข่าวดีกับใครสักคน

      อากาศปีนี้ผิดเพี้ยนจากที่เคย มันหนาวเย็นแบบที่ไม่เคยมี ทั้งที่จะล่วงเขาสู่ฤดูร้อนแล้ว เขาได้แต่ตั้งคำถามว่า เกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง กับดินแดนแห่งนี้ หรือเพราะบนเขาสูง แดนดินอันเคยมีผืนป่าหนาทึบเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก กลายเป็นที่เตียน โล่งโปร่งด้วยน้ำมือของนายเงินผู้สามารถเนรมิตทุกอย่าง 

      ชมพูพันธุ์ทิพย์ทิ้งใบแก่ร่วงแล้ว เมื่ออากาศหนาวเย็น เขารอคอยดอกแห่งกลีบบอบบางในเดือนแห่งหน้าร้อน

    รอดอกไม้ที่(อาจ)ไม่บานในหน้าร้อน ปีนี้ ปรารถนาในกลีบดอกสีชมพูจางขาว อันเคยห่มคลุมแผ่กระจายบนพื้นดินนี้ และในใจที่เคยเป็นมา

    ในวันอันแสนเงียบงัน กลับมีเสียงสายฝนสาดซํัดโหมกระหน่ำเข้ามาอย่างหนาหนัก เขาเรียกมันว่า ฝนหมื่นปี

 

        แสงอาทิตย์  ส่องมหาสมุทรเป็นประกาย จนน้ำระเหยหายเป็นไอ ลอยขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศกระทบเย็นกลั่นตัวเป็นละอองน้ำ รวมตัวเป็นเมฆอันควบแน่น กลายเป็นฝนตกสู่พื้นโลก ตกหนัก

    ฝนตกหนาในหน้าร้อนนี้เพราะเหตุใดนะ มันมากเสียจนพัดพาไปทุกสิ่ง ทั้งบ้านเรือน แลเรือกสวน ไม้ยืนต้นที่เคยยืนลำมาชั่วนาตาปี ลำคลองอันห่างจากตัวบ้านก็ถูกอำนาจของบางสิ่งเปลี่ยนเส้นสายมาใกล้ขึ้น หรือพระผู้สร้างองค์ใดองค์หนึ่ง ปรารถนาภาพนี้
 
   ในสายน้ำเล็กๆ นั้น บางสิ่งเกยค้างในดินโคลน วัสดุสีส้มคละสีฟ้าสดใส มันเป็นเพียงสิ่งเดียวที่เหลืออยู่
 
 
 
 
        ในงานแต่งงานของนักเขียนสาวดาวรุ่งดวงใหม่ของบรรณพิภพ มีของขวัญจากใครคนหนึ่งซึ่งอยู่ห่างไกล แต่ทว่าจิตใจของผู้ให้อยู่ใกล้เสมอมาในความเงียบงันของบุคลิกภาพ และอากาศ
 
    ถ้อยคำความนัยอันขีดเส้นใต้ในหนังสือยืนยันสิ่งที่เป็นมา มันถูกคั่นหน้าด้วยดอกไม้สีชมพูเจือขาวที่ไม่เหี่ยวเฉาอย่างที่ควรจะเป็น ดอกตาเบบูย่า
 
 
 
 
                       สิ่งที่เรียกว่า ความรัก นั้น ควรจะตั้งต้นของการสละให้ มิใช่จากจุดการเรียกร้องเอา
                  ถ้าเรามีความรักต่อคนหนึ่ง มันไม่ควรจะเป็นว่าเรา คิดคำนึงว่า เราจะได้อะไรจากคนรักของเรา
                        แต่มันควรจะเป็นว่า เราต้องคำนึงว่า เราจะให้อะไรแก่เธอ เพราะเหตุแห่งความรัก
 
 
                                                                            (จนกว่าเราจะพบกันอีก / ศรีบูรพา)
 
 
 
 
 
      ในวันสงกรานต์ที่โคลนตมเพิ่งถูกชะล้างไปไม่นาน หลังจากน้ำท่วมใหญ่ซึ่งกระทบทุกผู้คน ฝอยละอองฝนประปรายในอากาศฉ่ำชื่น แม้น้ำใหญ่จะพัดพาสิ่งใดไปหมด แต่ไม่เคยพัดความหวังอันใหม่วันให้ซีดจางลงแต่อย่างใด วันเก่าจะชื่นใหม่ในทุกฤดูแห่งไอน้ำ ควบกลั่นเม็ดฝน
 
      ในบรรยากาศอันร้อนอบอ้าว ท่ามกลางฝูงชนอันมากด้วยวัยเด็กอันอ่อนเยาว์เริงร่า ที่กำลังสนุกกับการเล่นน้ำ
 
      วัสดุชิ้นสุดท้ายอันเหลือจากสายน้ำ ปืนฉีดน้ำจากหญิงสาวผู้คุ้นเคย แม้สีส้มแซมฟ้าจะซีดจาง แต่มันกลับยังใช้ได้ดี กับชายวัยใกล้ห้าสิบ(คนเดิม) เสียงหัวเราะร่าในประกายตาแลสายน้ำที่ฟู่ฟ่อง ในเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม
 
 
 
 
 
 
Photobucket
 
 
 
 
 
         ชมพูพันทิพย์ ดอกไม้แห่งฤดูร้อน บานแล้ว แม้จะมาช้า แต่ก็จะบานเมื่อวันหนึ่ง วันนั้น  หลังบาน จะกลายผ่านเป็นฝักแก่ในเดือนพฤษภาหรือมิถุนาที่จะมาถึง ฝักซึ่งจะแตกออกด้านเดียวตามยาว
 
      แลเมล็ดที่มีปีกก็จะปลิวไปตามลม .. ลมฝน พายุ อากาศร้อน หนาว
ผ่านไป ปีแล้วปีเล่า ใน ฤดูกาล อันเท่าเดิม เท่าใจดวงเดิม ของคนอันจริงแท้ ปลิวไกลในฟ้าฝันทุกวัน ต่อไป
 
       และต่อไป ..
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

อุดมไปด้วยรัก ห่วงหา อาทร และความเหงาลึกๆ ที่ไม่ได้บอกใคร (โดนอ่ะ พี่ทิว =w='')

#23 By Fubuki on 2011-04-19 22:18

เเตะมือลงหัวเข่าเบาๆ...

ไม่เป็นไรเนอะ^^

#22 By Runako@JISAME. on 2011-04-18 23:21

ชมพูพันทิพย์สวยมากเลยอะค่ะ

อ่านแล้วนึกถึงนมร้อน (ความจริงคือหนูหิว)

"อุ่นๆหวานๆ"

ความสุข มันอยู่ที่เรามองเนอะ sad smile

#21 By ♪『Nakarei_Belle』♪ on 2011-04-18 23:11

Hot! Hot! Hot!

เขียนดี และได้แง่คิดพร้อม ๆ กันไปด้วยล่ะครับ..

ชอบ ๆ ฮะ big smile big smile ขันน้ำ ขันน้ำ ดอกมะลิ
อ่านแล้วเศร้า sad smile

#19 By THEBEE on 2011-04-18 23:03

คิดถึงเพลง ฤดูที่เคยหนาว ครับ

#18 By LungDeng on 2011-04-18 22:41

ชมพูพันธุ์ทิพย์สวย...
เพราะเราต้องเฝ้าคอย...
เฝ้ารอให้จนระยะเวลาเหมาะสม...
มันถึงจะออกดอกแย้มบาน...
และที่สำคัญ...
มันสวยงามให้เรามองเห็นอยู่แค่ช่วงเวลาสั้นๆเท่านั้น...

big smile
เฮ้อ... เหงาๆ ในความสุข big smile ดอกมะลิ ดอกมะลิ ดอกมะลิ ดอกมะลิ ดอกมะลิ ดอกมะลิ ดอกมะลิ
Hot! ขันน้ำ

รอคอยวันดอกไม้บาน...ในใจ

อีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง

big smile

#14 By Indirect on 2011-04-18 19:13

ชมพูพันทิพย์

ดอกไม้ประจำโรงเรียนสมัยผมอยู่มัธยม


ชมพูงามแต๊ๆน่อ


Hot! Hot!

#13 By อิสระรำพัน on 2011-04-18 16:52

big smile ใช้ภาษานุ่มนวลดีค่ะ แต่อ่านแล้วเศร้านิดๆน๊า

#12 By Paa orKant on 2011-04-18 16:50

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
ชมพูพันทิพย์มีความเที่ยงตรงพอที่จะบานทุกปี ถึงจะต้องร่วงก็แล้วแต่:)

#11 By ~Auldavi~ on 2011-04-18 16:35

ชมพูพันทิพย์
บาน
ร่วงโรย
ครั้งแล้วครั้งเล่า
ยังเฝ้ารอ
อย่างยาวนาน
ความงาม
ช่างแสนสั้น
Hot! Hot!
อ่านแล้วรื่นรมณ์มากครับ big smile big smile

ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ดอกมะลิ ดอกมะลิ ดอกมะลิ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ

#9 By Krai W. on 2011-04-18 14:11

ภาษางาม ภาพสวย... big smile

#8 By นกไร้ขา on 2011-04-18 12:07

ผมชอบความรู้สึกแบบนี้ครับ
แม้อาจจะเศร้าเล็กๆ
แต่ผมว่ามนุษย์ทุกคนอยากมี อยากสัมผัส
หรือผมเข้าใจผิดหว่า?
ถึงแม้ดอกไม้จะไม่บานในหน้าร้อน
แต่ว่า หน้าร้อน ก็ทำให้เราเบิกบานbig smile

#4 By katak on 2011-04-18 08:34

สักวันดอกไม้จะบานในหน้าร้อนbig smile
นุ่มนวล และรื่นรมย์มากฮะ

แต่แฝงความหม่นเล็ก ๆ

อ่านจบแล้วทอดถอนใจ

#2 By keaaaa on 2011-04-18 01:50

อ่านแล้วก็รู้สึกอมยิ้มปนเศร้าเล็กน้อยนะ..

รู้สึกถึงการรอคอย และความเชื่อในรักที่ถึงแม้จะผ่านอะไรอันไม่สมหวังมาแล้ว

แต่ยังคงเชื่ออยู่ว่ายังไงต้องมีใครสักคนที่ อยู่เพื่อเราและเราก็อยู่เพื่อเขาเหมือนกัน

;)

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! ดอกมะลิ ขันน้ำ

#1 By AJ davinci on 2011-04-18 01:35