Dancing in the moonlight

posted on 23 Mar 2011 14:28 by exchange in BOOKends
 
 

 

           ผมอ่าน เรามีแสงสว่างในตัวเอง ฉบับพิมพ์รอบที่เท่าไรไม่รู้(เพราะขายดี) ของ วรพจน์ พันธุ์พงศ์

ตัวหนังสือของเขา บอกเล่า เรื่องจริง ของคนจริง ในการเผชิญสภาวะของตนเองกับภายนอก ค้นหา เลี้ยงชีพ หยัดยืน ในแง่มุมต่างๆ

           แต่ล่ะคนมี มุมมอง,ทิศทางของตนเอง มีแสงสว่าง แม้แสงจะริบหรี่เพียงใด ก็อบอุ่นกับแสงของตัวเองเสมอ


 

 
 
 
 
 

 

    ทำให้นึกถึง สกู้ป ชีวิตที่น่าสนใจ ของ หญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งผมเคย(สัมภาษณ์)เขียนไว้ แต่ยังไม่เคยเผยแพร่ในสื่อใดๆ

 

          จึงอยากนำเสนอไว้ ณ ที่ตรงนี้

 

 

....... 

 

 

                                                  ประกายฝัน..ในวันฟ้าหม่น 


 

6 มีนาคม  

       

          ผมเจอจูน  ในวันที่แวะเวียนหาข้อมูล เพื่อทำบทความเรื่องเกี่ยวกับ บี บอย ในบรรดา บี-เกิร์ล ที่ผมพบเห็น เธอสะดุดตาทั้งในความหมายรูปกายภายนอก  และส่วนภายใน..ที่อะไรต่ออะไรพรั่งพรู เปิดเผย จนผมรับแทบไม่ทัน

 

 เธอบอกผมอย่างตรงไปตรงมา..

 

"ไม่จำเป็นต้องปิดบัง อยากบอกก็บอก ดีกว่ามารู้ทีหลังผิดๆ แล้วพูด เสียความรู้สึก ถ้าจริงจากปากเราไม่เป็นไร ไม่อยากให้ใครมานินทาลับหลัง ตอนเด็กๆ เจอมาเยอะ เลยไม่แคร์ ขนาดที่จูนรู้จักคนเยอะแยะ เวลาต้องการใครสักคน ยังไม่มีเลย เอาอะไรมากกับคน "

 

         น้ำเสียงทิ้งท้ายบ่งบอกอาการกร้านโลก มากกว่าอายุ 23 ปี ที่เธอเป็นในวันนี้ แน่นอน ถ้าเธอเลือกที่จะมีความลับ เพื่ออะไรก็ตาม ย่อมทำได้ 

 

"ลูกจูนอายุได้ 5 ขวบแล้ว จูนมีลูกตั้งแต่อายุ 19 ตอนเรียนอยู่ปี 1"

 

        ถ้าละคร คือ ภาพจำลองของชีวิต ชีวิตของเธอ คือ ละครดราม่า เข้มข้นเรื่องหนึ่ง

        ผมอยากติดตาม ตอนต่อไป……

 

 

 

 

 

13 มีนาคม

      

   

 “ขอโทษที่มาช้า เมื่อเช้าไปทำบุญกับแม่มา ”

 

 เธอรีบเข้าห้องเพื่อซ้อมเต้น ที่วันนี้ต้องเรียนทั้งวัน สิ่งที่เธอบอกผมในวันนี้ ผมคิดว่าน่าจะเป็นสัญญานที่ดีสำหรับเธอกับแม่

 

ก็เหมือนเดิม ” เธอบอกผม

 

        การสื่อสารที่ผิดพลาดระหว่างช่วงวัย เป็นปัญหาที่ยังคงอยู่ แม้โลกจะเปลี่ยนแปลงไปแค่ไหนก็ตาม

 

 แม่กับจูนคิดกันไปคนละอย่าง เขาไม่เคยถามเลยว่าเรา ชอบ ไม่ชอบ อะไร

 

      เป็นสิ่งที่เธอค้านตลอด เพราะเธอเป็นตัวเธอ ไม่เหมือนใคร แม้แต่กับพี่อีก 3 คน เมื่อเธอไม่ทำตามใจผู้เป็นแม่ ความเป็นลูกคนเล็กใช่จะถูกตามใจ

 

 “ คิดว่าตัวเองเป็นพี่คนโตเสียอีก เสื้อผ้าใหม่ก็ไม่ได้ ของเล่นก็ไม่มี อยากได้อะไรก็ไม่ได้ อย่างพี่ เขาอะไรก็ได้ แม่ทำอะไรดี ไปไหนดี .. แล้วทำไมต้องชอบ ก็มันไม่ประทับใจ 

 

 

              เมื่อเส้นที่ตึงขาดเสียแล้ว  ในช่วงรอยต่อ นกน้อยก็โผบินหารังไออุ่น เธอเจอพ่อของลูก ตกหลุมรักเขา

 

 “ อยู่ใกล้เขาแล้วมีความสุข มันทำให้ใจเต้นแรง อยู่ด้วยกันแล้ว รู้สึกดี 

 

             เมื่อคนเรา รัก ก็สูญเสียความเป็นตัวเอง

 

   “ จูนเรียนมา แต่ไม่เคยลงภาคสนามจริง เขาทำบ่อยน่าจะรู้เรื่องป้องกัน ก็เคยบอกว่าอันตรายนะวันนี้ เขาบอกไม่เป็นไร เขาไม่เป็นไร แต่จูนซิเป็น ”

 

            ใครเลยอยากจะพบกับความผิดหวัง ความหวังพังทลาย เมื่อ เขาจากไป

 

 “ ตอนที่แม่รู้ว่าจูนมีเด็ก เขาให้พี่ชายมาซ้อมจูน แม่พยายามตอกย้ำตลอดเวลาว่า ไม่รู้ว่าผิดหรือไง การที่จูนมีลูก

 


 

      
 
 

    เธอเลือกลูก จนเรียนจบปริญญาตรี 

 

......

 

 

        ผมมองดูการเต้นของเธอ เธอทำด้วยพรสวรรค์ อย่างเป็นธรรมชาติ และดูจะล้ำหน้ากว่าเพื่อนร่วมชั้น

 

“ ชอบเต้นตั้งแต่เด็ก อยู่โรงเรียนก็เคยสอนรุ่นน้อง พอเข้ามหา'ลัย ก็เป็นเชียร์ลีดเดอร์ การเต้นทำให้เรามีสมาธิ ฟื้นฟูร่างกายให้แข็งแรง ”

 

       ซึ่งมันหมายถึงการเยียวยาจิตใจ ปัญหาที่รุมเร้า ทั้งเรื่องครอบครัว

 

  “ ถ้าแม่ถาม ก็บอกว่า รีแล็กซ์ ” 

 

       ถ้าเธอทำได้ขนาดนี้ เธอน่าจะเป็นครูสอนเต้นที่ดีได้

 

  “ ก็ถ้าเก่งขนาดนั้น ก็เป็นได้ แต่แม่ก็ไม่สนับสนุน เพราะเขามองเป็นการเต้น เขาอยากให้เป็นดารา จูนมีความสุขกับการเต้น ไม่จำเป็นต้องเป็นคนดัง อยากดังมั้ย อยากมีชื่อเสียงมั้ย อยาก แต่ถ้าเราไปอยู่จุดนั้น ความเป็นส่วนตัวเราไม่มีไง และความเป็นจริง คนเราก็ใช่จะเป็นกันง่ายๆ อยู่ที่โอกาส ดวง โชคชะตา เราอย่าหวังอะไรมากดีกว่า 


      

           ช่วงเวลาพักชั่วคราว เธอชวนผมไปรับประทานอาหารญี่ปุ่น ซึ่งเธอชอบมันมาก ถึงกับสาธยายสรรพคุณอาหารประเภท น้ำซุปบางอย่าง แม้แต่เจ้าของต้นตำหรับเองก็ไม่รู้จัก เธอมาประจำจนได้เป็นสมาชิกพิเศษ เป็นบัตรส่วนลด ที่ต้องใช้เวลาสะสมยอดด้วยจำนวนเงิน เวลา ที่มากมายทีเดียว

 

            ในความฝันเธออยากไปเรียนเต้นที่ญี่ปุ่น ในความจริงแม่อยากให้เธอไปเรียนบริหารธุรกิจที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งเธอไม่ชอบเอาซะเลย เธอชอบญี่ปุ่น เคยไปอยู่ญี่ปุ่นพักกับเพื่อนอยู่ 3 เดือน โดยไม่ได้ทำอะไรเลย

 

        รวมทั้งเคยมีคนรักเป็นคนญี่ปุ่น

 

 “ จูนชอบผู้ชายที่เหมือนผู้หญิง เพราะจูนมีความเป็นผู้ชายในตัว คิดเหมือนผู้ชาย มากกว่าผู้หญิงคิด คิดในเรื่องที่ผู้หญิงไม่คิด จูนจะชอบสร้างภาพว่า จูนทุเรศ เลว 

 

           แต่ความรักกับเธอยิ่งไขว