ปีีนี้..เป็นปีของผม

posted on 14 Jan 2011 19:26 by exchange in shortSHORTstory
 
   *คำแนะ :เพิ่มอรรถรส ด้วยการอ่านช้าๆ )
 
 

 

 
 
                               
 
 
 
 
 
                ผมเห็นหมี ในห้อง ...
 
          ขณะเธอลูปไล้เนื้อตัวของผม ทำไมหมีถึงไม่เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของปีนักษัตร์นะ ? แต่มันโชคดีแล้วล่ะ
 
                                                          " โอ๊ย เจ็บ " ผมคิดในใจ
 
 
 
                     ทำไมเธอต้องดึงหูผมด้วยน้ำหนักมือขนาดนี้ อย่างอื่น เธอก็ชอบทำแรง
 
     รวมทั้งอากัปกิริยาต่างๆ นานา ที่อิสตรีปฎิบัติยามไม่ชอบใจในอะไรบางอย่าง บางสิ่งที่อารมณ์มาก่อนเหตุผล แล้วเธอก็ยังชอบ งอนแรง
 
     ก็ด้วยเพราะเหตุผล แรงๆ ข้อหลังนี้ด้วยมั้ง  รวมทั้งใบหน้าอันอ่อนเยาว์น่ารัก อีกทั้งทรวดทรงเต็มวัยสาว ความสวยงามอันสร้างความพึงใจต่อเพศผู้ รวมทั้งจริตจะก้านอันครบครัน ครบถ้วนกระบวนวิธี
 
     ถึงทำให้ ผู้ชายของเธอ  ต้องสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก เช่น เครื่องใช้ไฟฟ้านำสมัย เครื่องประทินผิว ให้ขาวใสไวเทนนิ่ง 
 
     ไหนจะ การพาเธอไปนั่งละเลียดลมเย็นบนยอดตึกสูง แล้วเอาแก้วซึ่งบรรจุด้วยน้ำสีทองอ่อนใส ชนกัน 
 
     บางทีเขากับเธอ ก็มาชนแก้วต่อในห้อง แล้วจบด้วยกิจกรรม การชนกัน (อื่นๆ) อันสร้างความพึงใจ ด้วยกันทั้งสองฝ่าย โดยเฉพาะกับผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็น เพศผู้ (เช่นเดียวกับผม .. เขา)
 
 
 
     พยายามข่มตาให้หลับ เมื่อเห็นภาพของคนทั้งสองอยู่บนเตียงอันอ่อนนุ่มนั้น ใจผมไม่ได้นุ่มไปด้วยเลย แม้เธอจะชอบผม และแสดงออกด้วยการสัมผัสแรงๆ ทุกครั้ง
 
                                                     " มันเขี้ยว " เธอขบฟันกรอด ดึงที่หูผม(อีกแล้ว..ตอนนั้น)
 
 
 
 
       ผมมาอยู่ในห้องคอนโดหรูแห่งนี้ ได้อย่างไรนะ?  ไม่ใช่ความเต็มใจของผมเลย ที่ต้องมาหลบอยู่ในยามนี้ เพราะไม่อยากเห็น..เขากับเธอ
 
     หรือผมกลัว หวาดลึกๆ ในตัวบุรุษคนนี้ หากไม่ใช่เขา มันคงไม่เกิดเรื่องขึ้นมา หรือจริงๆ ก็เพราะเธอนั้นเอง 
 
                                                      " ยัย ตัวดี " เขาพูดกับเธออย่างนี้
 
 
 
 
    ผมไม่อยากซ่อนตัวเพื่อหลบใคร ในตู้เสื้อผ้าใหญ่ยักษ์มหึมาแบบนี้หรอกนะ แน่นอนมันไม่ใช่เวลาของผม มันเป็นห้วงเวลาแห่งความสุข ของคนทั้งสองมากกว่า
 
    ผมชอบความนุ่มนวลของเสื้อผ้าแบรนด์ดังของเธอ ยามสัมผัสต้อง ผมอ่านไม่ออกหรอกนะว่า ยี่ห้ออะไร ของดีไซเนอร์ชื่อก้องคนไหน หรือเพราะผมยังเด็กเกิน หรือเพราะสายตาพร่า..มัว..
 
              หรือ  เพราะตอนนี้ คลื่นเหียน วิงเวียน จะยืนให้นิ่งตัวตรงๆ ก็แทบจะทำไม่ได้.............
 
 
 
    โปรดเข้าใจ ในอาการละเมอเพ้อไข้ในตัวผม มันเริ่มเมื่อไรนะ อาการแบบนี้ ก็ตั้งแต่เจอเธอนั้นแหละ เธอผู้อ่อนหวาน เมื่ออยู่ต่อหน้าเขาคนนั้น
 
    แต่กลับชอบทำทุกสิ่งทุกอย่าง แบบรุนแรง เมื่อใช้ชีวิตกับผมสองต่อสอง
 
    ผมเข้าใจว่า เธอรักผม แต่ความรักต้องแสดงออก ขนาดนี้เลยเหรอ หรือ จริงๆ ผิดที่ผมเองซึ่งไม่เข้าใจ เรื่องความรัก ดีพอ โดยเฉพาะความรักแบบหนุ่มสาว ผมคงโตไม่พอที่จะรู้จักมันได้
 
 
         คิดแล้ว ก็หวลไห้ ให้ย้อนความถึงอดีตกาลอันเป็นมา ครั้นเมื่อผม อยู่ท่ามกลางญาติพี่น้องวงศา ผมรู้สึกอบอุ่น มีความสุข เท่าที่จำได้ แม้เป็นพื้นที่เล็กๆ ที่คล้ายมีเกราะกำบังกุมขังอยู่ แต่มองไปทางไหนกลับรู้สึกอิสระเป็นธรรมชาติ มากกว่าในห้องหรูหรา บนตึกสูงแห่งมหานครยามนี้
 
        สถานที่อันผมจากมาแห่งนั้น มองไปทางไหน อย่างน้อย ก็ได้สบตาเห็นหน้าใครต่อใคร ที่รู้จักสนิทชิดเชื้อกัน หรือนี้คือ ความทรงจำแห่งรัก

        ความรัก ของความเป็นครอบครัว ซึ่งแตกต่างจาก ความรักของหนุ่มสาว ที่แรงร้อน จนเผาพลาญลุกไหม้ ลามเลีย กลายเป็นมหันตภัยถึงตัวผม
 
 
 
         ถ้าผมมีโชคกว่านี้ คงได้ไปอยู่กับ คนใจดี ที่ทนุถนอมผมกว่าที่เป็นอยู่ คนๆ นั้น หรือ เธอคนนั้น หรือ เขาคนไหน คงรู้จักกาลเทศะ ว่า อันไหนควรไม่ควร เวลาไหนที่ควรรอ เวลาไหนที่ควรเข้าใจว่า .. ถึงเวลาเสียที
 
       อันที่จริง ผมไม่ใส่ใจด้วยซ้ำในการไปอยู่อาศัยในห้องหับ หรือชายคาแห่งหนตำบลใด เพราะแม่เคยบอก บางทีชีวิตของพวกเรา ก็ขึ้นอยู่กับ ชะตากรรม สุดแต่จะนำพาไป
 
       ตอนนั้นผมไม่เข้าใจคำๆ นี้ หากยามนี้ แจ่มแจ้ง ชัดเจน จนแทบคลุ้มคลั่ง เจียนตาย รอมร่อ
 
       เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว แค่ผมอยู่ที่นั้น ท่ามกลางมิตรสหายก็ สุขใจ ยิ่ง เพียงพอแล้ว
 
 

         คุณจะรู้มั้ย ผมไม่ได้เป็นโรคเกี่ยวกับระบบสืบพันธุ์ แต่ผมจะมีโอกาสทำอย่างนั้นหรือไม่ ? การชนกัน  เพื่อขยายบุตรหลานของตัวเองในภายภาคหน้า จะได้หรือเปล่าหนอ ด้วยเพราะร่างกายของผมอ่อนแอเหลือเกินในขณะนี้
 
       แต่หากภรรยาผมท้อง หรือเรียกตามที่แม่เคยเรียกอย่างสุภาพว่า ตั้งครรภ์  ผมคงสุขใจ เก็บลูกไว้ ไม่ว่าเขาจะเป็น บุตรหรือธิดา คุณรู้ไหม เชื้อสายเหล่ากอผมนะ พันธุ์ดก ปรี๊ดเดียว ก็ติดแล้ว
 
 
       ผมไม่ชอบแสงแดดจ้าอันร้อนแผดเผา เท่าอากาศเย็นสบายในยามตะวันตื่น และใกล้คืนยามพลบค่ำ ไม่ชอบเลยกับอากาศ ที่ไม่ถ่ายเทในตู้เสื้อผ้าของเธอในยามนี้ ..  ผมมึนหัวไปหมดแล้ว
 
       รู้สึกถึงความเครียด หัวแทบระเบิดเป็นเสี่ยงๆ หายใจติดๆ ขัดๆ ไปทุกอย่าง อยากตะโกนให้คนทั้งสอง ที่อยู่บนเตียงได้ยิน
 
 
                                                 " ผมทำผิดอะไร ถึงได้ใจร้ายกับผม อย่างนี้ !! "
 
 
 
      ใครๆ ก็พูดกันว่า ปีนี้..เป็นปีของผม  คนจะโชคดี
และตัวผม รวมทั้งเทือกเถาเหล่ากอ จะประสบโชคหนุนนำ จะมีคนมาชอบพอ ทนุถนอมรักใคร่เอาใจใส่
 
     แต่จะให้ผมรู้สึก ถึงสิ่งนั้นได้อย่างไร ในเมื่อที่เป็นอยู่ดูเหมือน สาวน้อย เธอจะใส่ใจกับ ชายหนุ่ม ของเธอมากกว่าตัวผม อย่างเต็มกายเต็มตาขนาดนี้
 
    หรือเพราะเขามีผลประโยชน์กับเธอมากกว่า จึงไม่ค่อยเหลียวแลใส่ใจในตัวผม อย่างที่ควรจะเป็น 
 
 
                                    " ชีวิตอันเจ็บปวด ในความป่วยไข้ ของผม  เฮ้อ !! "
 
 
 
    ถึงแม้สติแทบเลือนหายในทุกวินาที แต่ผมรู้สึกได้ถึงโรคภัย อันเกินคณานับ ที่มันเกิดขึ้นกับตัวเองในวันไม่นาน ณ ทีี่แห่งนี้ ห้องหรูหราอันเยือกแข็งเกินรับ(แม้ผมจะชอบความเย็นก็ตาม)
 
    ผมรู้แต่ว่า ตอนนี้ หากผมได้กินอึของตัวเอง คงจะดีกว่านี้
 
 
                                                        " ผมป่วย อย่างรุนแรง "
 
 
 
 
 
 
 
                      
 
 
 
 
 
                  ชายหนุ่มคนนั้น ชื่ออะไรนะ เธอเรียกเขาว่า ศรุฒ  เหรอ
 
    ตอนนี้ ได้ออกจากห้องไปแล้ว .. ผมโล่งใจขึ้นมานิดนึง แต่ก็ยังรู้สึกเจ็บปวดทั่วทั้งตัว
 
    เธอกำลังเดินมาที่ตู้เสื้อผ้า .. เธอเดินมาหาผมแล้ว หากห้วงจักษุในการมองเห็นของผมไม่ผิดเพี้ยน ในการครองสติตัวเองไม่ค่อยได้ 
 
 
    เธอดึงหูของผม อย่างเอ็นดูปนรักใคร่(อีกแล้ว) ...  เธอไม่เห็นหรือว่า ผมนั้น แทบไร้อาการตอบสนอง เนื้อตัวชาด้านจนยากที่จะปลุก ให้ตื่นตัว ได้อีกต่อไป
 
 
....
 
 
 
 
           หญิงสาวอ่อนไหว หน้าซีดเผือก เมื่อเห็นอาการของคู่สนทนา ที่เธอมักพูดคุยด้วย ยามเหงา เวลาที่ไม่เข้าใจในตัวเองกับแฟนหนุ่ม
 
 
                                                     " โกร่า ไม่สบายเหรอ "
 
                เธอพูดกับผม.....
 
 
 
     ผมอยากจะพูด หรือด่าทอเธอ ในความไม่ใส่ใจ รวมทั้งความไม่ประสีประสา ทั้งเธอ และแฟนหนุ่มของเธอ แต่ก็พูดหรือด่าไม่ได้ .. ตั้งนานแล้ว 
 
 
 
 
 
        ผมเหลือบตาข้างเดียว มองหมีในห้อง ... มันเป็นตุ๊กตาหมี
 
     แล้วถ้าหากมันเป็น หมีตัวเป็นๆ  ล่ะ มันจะมีครอบครัวเหมือนผมมั้ย มันเหงา และว้าเหว่เหมือนผมหรือเปล่า แต่คงจะโชคดีกว่าผม 
 
     เมื่อคิดยามไม่เพลินใจ ก็อดขำไม่ได้ ใครกันจะซื้อ หมีตัวเป็นๆ มาเลี้ยงในห้องนอน เพื่อสัมผัสเล่น
 
 
     หากแฟนหนุ่มของเธอ .. รอเวลาให้ผมโตกว่านี้
 
        ทุกสิ่งทุกอย่าง คงไม่เป็นอย่างที่เป็นอยู่..
 
 
        เพียงเพราะเขาคิดแต่ว่า  ปีนี้..เป็นปีของผม 
 
     ถ้าเขามอบผม ให้เธอเป็นของขวัญ นอกจากเธอจะโชคดีในทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต ตลอดปีนี้ อย่างที่เขาพูดกับเธอ
     ลึกๆ ผมรู้ความปรารถนาของเขา เขาเองก็จะโชคดี คุ้มค่ากับการตามหาความพึงใจของหญิงสาว เพื่อเป็นเครื่องการันตี ไกลจากการตีตัวออกห่าง
 
     ในความรักของหนุ่มสาว(ของพวกเขา)
 
 
        แต่.....
 
      เขาและเธอ ควรจะรู้ว่า การนำตัวผมมา ทั้งที่ยังไม่โตเกิน 6 สัปดาห์ ทั้งที่ไม่หย่านม เพราะ คำว่า " ของขวัญ  " เพียงเพื่อวันคืน ที่โชคดี(อันเพ้อ เออเอง) ในภายภาคหน้าของปี นั้นไม่พอ
 
      ความเอาใจใส่  ต่างหากที่ผมต้องการ
 
 
 
 
 
                                             " รอรุฒก่อนนะกี้ เดียวจะพาไปโรง'บาล "
 
 
     เสียงของชายหนุ่มแฟนของเธอ ดังจากลำโพงของโทรศัพท์มือถือเครื่องแพง ยี่ห้ออะไรนะ บีบี้ .. หรือ เบบี้ คล้ายสรรพนาม ที่เธอใช้เรียกเขา ในห้วงเวลานั้น
 
 
          ขณะนี้ ตอนนี้ .. เธอเขย่าตัวผม อย่างแรง ...
 
     ผมอยากเป็นแมวเก้าชีวิต(มากกว่าหมี) ผมอยากจะคิดดังๆ ให้ทุกคนได้ยิน ผมอยากมีลูกสักร้อยกว่าๆ แต่มันจบเพียงเท่านี้
 
                                                 "  ปีนี้ไม่ใช่ปีของผม(หรอกนะ) คุณ "


 
 
     มันอาจจะทำให้ผมมีค่าตัวแพงก็ใช่ แต่มูลค่าราคานั้น คงจะดีถ้าถูกตีเป็น ราคาของใจ ที่ไม่ไร้เดียงสา เช่นนี้
 
 
 
     ก่อนที่ลมหายใจห้วงสุดท้ายของผมจะดับลง .. ผมแว่วยินเสียงสะอื้นไห้ .. เธอลูบไล้เนื้อตัวของผม แผ่วเบา(ไม่รุนแรงเช่นที่คุ้นเคย .. แต่มันสายเกินไป)
 
 
     ขณะที่คุยโทรศัพท์ บอกกับชายหนุ่มของเธอ อย่างเร่งร้อน .. ในน้ำเสียงแหบเครือ
 
 
 
             ....เธอพูดถึงผม เป็นครั้งสุดท้าย...
 
             สุดท้าย... ที่..ผม..
 
                 จะ....มี..โอกาส..ทัน..พอ....ได้..............ยิน....
 
 
 
 
                                                            " กระต่าย ตายแล้ว !! "
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
 

 
           
 
 
       
            Air - Playground Love (vibraphone Version)

Comment

Comment:

Tweet

Hot! big smile

จุดเปลี่ยน...

#22 By finch on 2011-01-25 15:06

พักหลังๆมานี่... หักมุมตลอดเลยนะคะ big smile

#21 By นกไร้ขา on 2011-01-16 22:42

คิดถึงกระต่ายที่ตายไปตั้งสามตัว T T

อ่านแล้วตกกะใจเล็กน้อย แต่ชอบเรื่องแนวนี้มากๆเลย : )

#20 By AJ davinci on 2011-01-16 18:01

เขียนได้ดีมาเลยอ่ะHot!

#19 By Kasper on 2011-01-16 02:36

Hot! Hot!

แอบสารภาพว่าตอนแรกคิดว่าสิ่งที่พูดอยู่คือตุ๊ํกตากระต่าย.. พออ่านจบแล้วต้องกลับไปอ่านใหม่อีกรอบนึง

ps.เพลงเพราะมากครับ

#18 By Shanghai Expat... on 2011-01-15 20:31

เขียนได้สุดยอดจริง ๆ ' 'b
Hot! Hot! Hot!
ปีนี้ไม่ใช่ปีของเขาจริงๆ

#16 By anasomy on 2011-01-15 15:18

น่าสงสารจัง

#15 By ปลาวาฬ on 2011-01-15 13:20

ชอบเพลงมากเลย ดูแอมเบี้ยนดี cry Hot! Hot!

#14 By ปลาวาฬ on 2011-01-15 12:56

เจ็บ

#13 By LungDeng on 2011-01-15 12:34

เซ็กซี่แบบปวดๆ Hot!

#12 By Seam - C on 2011-01-15 11:45

บางทีชีวิตของพวกเรา ก็ขึ้นอยู่กับ ชะตากรรม สุดแต่จะนำพาไป

จริงแท้ ซะด้วยสิ


น่าสงสารจัง กระต่ายน้อยต้องไปอยู่ในตู้ คงรู้สึกอึดอัดมากมาย..


การจากไปอย่างสงบ..คงจะสุขมิน้อย อาจจะดีกว่า มีลมหายใจอยู่ก็ได้ค่ะ Hot!
สู่สุขคติเถิด โกร่าน้อย กระต่ายคิดมาก
ปีนี้เป็นปีของคุณจริงๆ อย่ายกให้หมี

#10 By 40reborn on 2011-01-15 10:04

วรรณกรรมชุด หมี เดอะ ซีรีส์

ตอน - กระต่ายก็มีนะ sad smile

#9 By keaaaa on 2011-01-15 09:39

ไม่รู้จะอธิบายอย่างไง Hot!

#8 By domifemty on 2011-01-15 08:19

เฮ้ย!
อ่านตอนเเรกเเทบช็อก คิดว่านิยายสยิวกิ้วที่
ไหนได้ปีกระต่ายนี่เอง 555

อ่านจนจบลุ้นเเทบเเย่
สุดท้ายก็เป็นกระต่าย
เเต่ไม่อยากให้ตายเลยอ่ะ

Hot! Hot! Hot! Hot!

#7 By ฮะเหม่ย on 2011-01-15 03:25

แง้ cry Hot! Hot! Hot!

เขียนได้เซ็กซี่และหักมุม ดีมากค่ะ อ่านเพลินเลย big smile
ลองทำตามแล้ว ได้อัธรสดีมาก ๆ เลย..

ชอบครับชอบ^^ Hot! Hot! Hot!
แรก ๆ ก็รู้สึกว่าวนเสียนาน
แต่ชอบตอนจบมากเลยคุณทิว

Hot! big smile

กระต่ายเป็นสัตว์เลี้ยงตัวแรกในชีวิต
คงไม่ออกความเห็นเชิงอ่อนไหวละ

cry

#4 By Mrs. Holmes on 2011-01-14 23:05

แอบพาให้เข้าใจผิดทีเดียวopen-mounthed smile open-mounthed smile

#2 By Ruchesmowse on 2011-01-14 20:54

แง้!!! น้องต่ายยยย
พี่ทิวอ่าาาา หุยโดนทำร้ายจิตใจอ่ะค่ะ หุยชอบกระต่ายอ่ะ T[]T

#1 By Fubuki on 2011-01-14 20:48