' ปีศาจแห่งเล็กซิงตัน '

posted on 22 Jun 2010 23:37 by exchange in BOOKends

 

 

 

 

1.

       เพลงนั้นดังแว่วไกล ส่งเสียงแห่งความหม่นเศร้า ราวกับไม่เคยมีอยู่บนโลกใบนี้ ท่ามกลางหมู่คนที่แต่งกายไปในลักษณาการซึ่งหม่นหมอง ผมยืนอยู่ตรงนั้น น้ำตาหลั่งไหล ราวกับหยุดมันไม่ได้อีกต่อไป

      “ อยู่ด้วยกันนะถ้าเธออยากอยู่ 

      เธอแสร้งคล้ายไม่ได้ยินเสียงใด ใบหน้าเงียบเรียบเฉย ส่งแค่กลิ่นชืดเย็นในอากาศธาตุ ห่างไกลจากแป้งเด็กที่เคยคุ้นแตะจมูก ผมรู้สึกตัวอีกครั้ง เมื่อใครบางคนสัมผัสมือ

 

 

2.  

        เขาหอมเธอ

        แป้งเด็กส่งกลิ่นหอมจาง ผมหอมแก้มเธอ ใบหน้านั้นไม่ได้แสดงอาการรู้สึกตัวแต่อย่างใด เธออยู่ในห้วงนิทรารมณ์

       วันก่อนหน้านั้น แอบเห็นเธอสูบบุหรี่ กลิ่นควันที่แสบร้อน เศษผลผลิตที่เหลืออยู่ติดก้นกรอง ทำเอาเธอสำลักออกมาหอบหนัก ผมหัวเราะขบขันเบาๆ

       เพลงนั้นดังแว่วไกล  คอแห้งเป็นผง แม่โฉมยงขอน้ำกินหน่อย น้ำบ่อพี่ก็ไม่เอา พี่ขอน้ำเหล้าสี่สิบดีกรี ลังพลาสติกข้างร้านขายของชำ บรรจุขวดเปล่า ที่ก้นขวดยังมีน้ำใสเล็กน้อย ผมรินน้ำนั้นใส่ฝา ยกขึ้นดื่มอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวใครจะมาเห็น อืม รสชาติของน้ำปีศาจ

      9 หรือ 10 ขวบปีนั้น ล่วงเลยไปในวัยวาร

 

 

3.

      พาวัยให้ล่วงผ่าน 18 หนาว

      ที่อำเภอเขตชายแดนกัมพูชา ผมกลับจากเมืองหลวง รอรถเที่ยวเช้า เพื่อจะโดยสารไปยังหมู่บ้าน อันห่างไกลปืนเที่ยง  ท่ามกลางอากาศหนาวที่ขมุกขมัว ความจอแจของตลาดเทศบาล ผมชอบบรรยากาศนั้น รู้สึกสดชื่นในความแปลกตาที่คุ้่นเคย

      เธอยกมือไหว้สวัสดี ผมรับไหว้ เราไม่ได้สนทนาอะไรกันมาก เพราะด้วยวัยที่เปลี่ยนไป สภาวะแรกวัยของหนุ่มสาวทำให้เราเก้อเขิน หรือเพราะผมมัวแต่ตอบคำถามสารทุกข์สุขดิบกับแม่ของเธอ

      หลังวันนั้นไม่นาน... ผมได้ยินคำ พี่เขาหล่อดีนะ จากปากแม่ของเธอ

      ผมยิ้ม และรู้สึกว่าเธอก็น่ารักไม่น้อยเลย วันเวลาที่เพิ่ม มีแต่จะเติมแต่งให้ใบหน้านั้น ชวนเพ่งพิศสำหรับชายหนุ่มหรือหญิงสาว ผู้ได้พบเห็นใบหน้าของเธอ

 

 

4.

     เมืองหลวงที่จอแจ แสนสับสน ดิ้นรน สลายให้เราเงียบงันต่อกัน ในท่ามกลางการสนทนาของผู้คนที่ไม่มีวันจบสิ้น วันคืนที่ถูกกลืนหายไปในภาระหน้าที่การงาน และความเป็นผู้ใหญ่ที่ถูกใคร หรือเมืองนั้นโถมทับจนคล้ายว่า วัยเยาว์ได้หมดสิ้นไปแล้ว ในฝุ่นควันแห่งอดีต

     เราเดินไปในเส้นทางของแต่ล่ะคน ผมรับรู้ข่าวสารห่างๆ จากแม่ของเธอ ธอมีคนรักเป็นผู้หญิง

 

 

5.

      28 ปี ของผม

      โรงพยาบาลส่งกลิ่น ซึ่งผมไม่พึงปรารถนาที่จะคุ้นเคย มาแตะจมูก เสียงเครื่องปัมพ์ออกซิเจนดังฟืดฟัด พลาสติกครอบจมูกแฟบฟู่สลับกัน แต่ร่างบนเตียงนั้น ดูจะไม่รับรู้กับอากาศใดซึ่งกำลังเข้าออกในร่าง ใบหน้าแห่งความอ่อนหวานเงียบเฉย เธออยู่ในห้วงนิทรารมณ์

     เวลาของเธอบนโลกคล้ายหยุดนิ่งเท่านั้น ไม่มีวันหรือคืนที่มากมาย ต่อจากนี้

     ความรู้สึกคล้ายถูกใครกระชากให้ตกลงไปในหุบเหว ที่ไม่อาจปีนป่าย มืดมน อนธกาล อันใดหนอ พรากเธอไปจากผมและโลก

     ปีศาจตนใด?


     ผมเผยความรู้สึกกับลุงของผม และแม่ของเธอ ถึงลูกสาวของคนทั้งสอง

     หากย้อนเวลาได้ ผมจะคุยกับเธอมากกว่าที่เคย จะได้รับรู้สิ่งที่มันเป็นปัญหา หรืออะไรบางอย่างที่กดทับเธอไว้ หากได้เปิดออกมา การร้ายใดคงไม่เป็นเช่่นนี้ เธอคงไม่คิดพรากลมหายใจตัวเอง จากระเบียงตึกชั้น 3 ในเมืองหลวงนั้น

      ความรู้สึกผิดในตัวเองยังคงนิ่งค้าง อีกหลายปี ทาบทับอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน

       เวลามิอาจย้อนคืน

 

 

6.

      36 ปี - ปีศาจใด

       บอกพี่ด้วยว่า เธอไม่ได้ฆ่าตัวตาย มีใครผลักเธอลงมาจากระเบียงนั้น เสียงจากคนทรงบอกกล่าวความในใจของเธอ

      ผมไม่รู้ว่าความจริงหรือเท็จเป็นอย่างไร เพราะเวลาก็ผ่านไปเนิ่นนานแล้ว แม้ความรู้สึกผิดยังติดค้างไม่เคยเจือจาง

      แต่รู้ไหม ร่างเธอยังไม่ได้ไปไหน ยังอยู่ข้างๆ กับผมตลอดเวลา คนทรงผู้หยั่งรู้บอกอีกครั้ง


       “ อยู่ด้วยกันนะถ้าเธออยากอยู่ 

      หรือเพราะประโยคบอกกล่าวในวันนั้น ทำให้เธอไม่ยอมไปไหนไกลจากผม

      คล้ายบางครา เธออาจกลายร่างสวมทับ เป็นผู้หญิงที่อ่อนหวาน โอบกอด หอมแก้มผม มอบกำลังใจ อยู่ในที่เงียบงัน ให้คำปรึกษาในความว่างเปล่าของชีวิต เรื่อยมา

      กลับทิศทางทางแทนที่ผมจะให้ สิ่งนั้น กับเธอในกาลเก่าก่อน

 

 

7.

      น้ำแห่งปีศาจ รสชาติฝาดเฟือนบาดคอ กลิ่นควันแห่งก้นกรองเหม็นขมุกขมัวในความรู้สึก มิได้เย็นชื่นใจคล้ายหมอกควันในวันอากาศหนาว ไม่มีอะไรหอมหวลชวนริรู้ หรือตื่นเต้นเช่นในวัยเยาว์อีกแล้ว

      น้ำทักษิโณทก ไหลลงสู่พื้นดินอันว่างเปล่า บางน้ำไหลจากตาของผู้เทรด ภาชนะนั้นว่างเปล่าแล้ว แต่ใจของผู้ถือกลับเติมเต็ม ด้วยความรู้สึกบางอย่าง

      ขอให้น้องพี่ พบสุคติในสัมปรายภพ หากจุติก่อเกิดใหม่อีกครั้ง ขอเธอจงเป็นหญิงหรือชายในกายใจร่างเดียวกันเถิด ให้ปีศาจแห่งเมืองนั้น จงไกลห่าง ความสับสนใดจงปลาสนาการไป จากใจดวงนั้น

 

 

8.

      เขาหอมเธอ

      แป้งเด็กกลิ่นเดิม จากอดีตอันไกลโพ้น ยังส่งกลิ่นจากกายเด็กหญิงข้างตัวผม แม้เธอไม่ใช่ลูกหรือน้องสาวของผม แต่ผมปวารณาไว้แล้ว เธอจะต้องไกลจากปีศาจตนใด

      สัมผัสที่แผ่วเบา ลอยไปในวันเวลาที่ยาวนาน ผมหอมแก้มนุ่มนวลของสาวน้อย กลิ่นหอมของความฝันในวันเวลาที่ยาวไกล

      หวังในฝันของเธอคงไม่ร้าย ปีศาจใดใดไม่มากรำกรายในใจ และกายน้อยตนนี้

 

 

                                                  -------------------------------------------

 

 

 

 

 

    - แรงบันดาลใจจาก ปีศาจแห่งเล็กซิงตัน

 รวมเรื่องสั้นแปลของ ฮารูกิ มูราคามิ ชุด แฟนมูราคามิรวมหัว อันดับ 3/3 สนพ.กำมะหยี่

 โดยเฉพาะ เรื่อง Tony Takitani ซึ่งเคยถูกดัดแปลงสร้างเป็นหนังในปี 2005 โดย จุน อิชิคาว่า

 

 

 

    - อย่างไรก็ตาม นอกจากบรรยากาศรวมของเล่ม เรื่องที่ส่งผลสูงสุดต่ออารมณ์ 'เรื่องสั้นๆ(กึ่งความเรียง)' ของผมในเอนทรี่นี้ คือ The Seventh Man ชายคนที่เจ็ด  

 

 

 

 

 

 


Benny Goodman - Goodbye

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ชอบเงียบงันที่สุดในเล่ม

#22 By แก้วตา on 2010-09-23 00:05

ชอบมูราคามิคะ

#21 By green_kappa on 2010-08-31 16:14

มีคำคมเยอะแยะมากมายเหลือเกิน

น่าอ่านมาก ๆ ถ้าได้ิอ่านจะมาเอาเล่าให้ฟังใน Entry ผมนะครับ

ชอบ “อยู่ด้วยกันนะถ้าเธออยากอยู่” คำนี้ที่สุดเลย

#20 By ปวดตับ on 2010-06-25 19:43

กิตติศัพท์มูราคามิเนี่ยได้ยินมาตั้งนานแล้ว
แต่ยังไม่ได้อ่านเลยซักเล่มค่ะ แฮ่.. surprised smile
เศร้า
ภาษาน่าอ่านจ้า

ชอบ

#16 By roomnumberfive on 2010-06-24 15:22


ยังยอดเยี่ยม

เหมียนเดิม



Hot! confused smile

#15 By ลิลาญัน on 2010-06-24 11:22

เราทุกคนคงไม่อาจบอกได้ว่ามันคือปีศาจตนใด
เพราะปีศาจของแต่ละคนคงแตกต่างตามสภาพ
ที่แวดล้อมอยู่รอบๆกายเรา...

บรรยากาศหม่นๆ ชวนให้เศร้าลึกอีกแล้ว

#14 By บินสูง on 2010-06-24 03:53

น่าอ่านจังเลยนะครับ

#13 By Clepsydra:: on 2010-06-23 21:11

ส่วนตัวสำหรับเล่มนี้ ลุงชอบ "มนุษย์น้ำแข็ง"

#12 By LungDeng on 2010-06-23 19:33

เพลงเจ๋งsad smile

#11 By Beam Magic on 2010-06-23 17:46

Hot! Hot! Hot!

อ่านไปคง ไปแน่ ๆ

#10 By 12345 on 2010-06-23 15:26

อ่านแล้วแอบเศร้า..ปีศาจตนใด..ช่างใจร้ายเธอคนนั้นจัง..

ขอให้เธอได้ ไปสู่ ที่ชอบ ที่ชอบของเธอค่ะ



เห็นด้วยเหมือนกัน..ภาษาสวย..อ่านเพลิน..อยากอ่านต่อไปเรื่อยๆ..

big smile Hot!
Tony Takitani 1 ใน 10 หนังโปรดตลอดกาลคับ
ยังไม่ได้อ่านเล่มนี้เลยค่ะ...

เห็นด้วยกับคุณนกไร้ขา...

สวยจริงๆค่ะ...

big smile
embarrassed ต้องแอบไปส่องเล่มนี้บ้าง
อ่านแล้วทำให้หุยนึกถึงพวกเรื่องสั้นที่ได้รับรางวัลซีไรท์หรือไม่ได้รับรางวัลซีไรท์ที่เคยอ่านเมื่อสมัยประถมเลยค่ะ เช่น พวกเรื่องก่อกองทราย, ครอบครัวกลางถนน, หมอใบไม้ บลาๆ อ่านแล้วมันออกแนวสะท้อนสังคมเมืองมุมมืดๆเลยค่ะ ตอนนั้นอ่านไปยังไม่ค่อยเข้าใจนักแต่ก็พอจะรู้สึกได้ว่าไม่ว่าเวลาจะผ่านเลยไปนานเท่าใดปัญหาเหล่านั้นมันก็ยังคงมีอยู่ ความเหงาที่กัดกินใจคนเมือง ความเหนื่อยล้าทำให้อ่อนแรง
อาจจะไม่ค่อยเกี่ยวกับเอนทรีย์แต่มันอ่านแล้วสะกิดใจมากค่ะ แหะๆ แนวๆเรื่องสั้นเสียดสีหรือสะท้อนสังคมที่เคยอ่านเลย :D

#5 By Fubuki on 2010-06-23 11:14

ภาษาในเอนทรี่นี้...

สวยขาดใจเลยค่ะ big smile

#4 By นกไร้ขา on 2010-06-23 09:41

Hot!

ผมชอบ Tony Takitani ที่สุดเลยครับ กำลังหาหนังมาดูอยู่ big smile

#3 By Seam - C on 2010-06-23 09:09

แอบอ่านไปแว้ววววววbig smile

#2 By E.T.*** on 2010-06-23 00:03

เรื่องน่าอ่านมากๆ เศร้าดีจริงๆ

#1 By Spirits on 2010-06-22 23:56