รูปทรงของมิตรภาพมีหลายแบบ

 

สายลมอ่อนๆ ในฤดูร้อนอันแห้งแล้ง

หนังสือดีๆ สักเล่ม สักแห่ง ในวันเวลาที่ไม่รู้จะเบือนหน้าไปหาใคร

ใครสักคนในโลกไซเบอร์ เขาหรือเธอ ที่เราเอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกไปแล้วรู้สึกสบายใจ

 

---

       มีน้องคนหนึ่ง ถามผมมาหลังห้อง ดูเหมือนเธอต้องการที่จะระบายให้ฟัง(มากกว่า) ซึ่งผมยินดี หากปัญหานั้น ถูกทำให้เบาบางลงไป ... เธอรู้สึกมา 2 ปีแล้วว่า เพื่อน ติดเธอมากเกินไป

 

      เค้ามีความเป็นเด็กค่อนข้างสูง..ติอะไรจะไม่ฟังเถียงตลอด..มีพฤติกรรมยึดติดกับเพื่อนมาก แบบเด็กมัธยม..หวงเพื่อน..

  นั้น เป็นคำบอกเล่าคร่าวๆ

 

 

 

 

           ผมฟังเพลง หนังสือรุ่น ของ  คุณป้าง(นครินทร์ กิ่งศักดิ์)  ก็ให้รู้สึกซาบซึ้ง กับท่วงทำนอง เนื้อหา ซึ่งถวิลหาความรู้สึก ถึงเพื่อน ในวันเก่าก่อน

      ผมไม่ค่อยมีเพื่อน ถ้าหมายถึง ตามความหมายทั่วๆ ไป อย่างที่เข้าใจกัน .. แต่นั้นแหละ แต่ล่ะช่วงวัยของชีวิต ก็มีใครสักคน ที่ผมสนิทกับเขา พูดคุยกันในบางเรื่อง ซึ่งเราคุยกับใครไม่ได้

      ในวาระเวลา ไม่ว่าจะอย่างไร ก็พลัดหลงหายไป ระหว่าง เส้นทางเดินของแต่ล่ะคน แม้..ไม่มีรุ่นในหนังสือให้จับต้องได้ แต่มิตรภาพ นั้นก็ยังรู้สึกอุ่นๆ .. ยังคิดถึง ในวันนั้น-นี้ บางที ก็พลันให้นึกคิดไปว่า เขาหรือเธอ คนนั้น เป็น-อยู่ อย่างไรหนอ ในปัจจุบัน-ขณะนี้

 

---

 

    มีบทเพลง ภาพยนตร์ หนังสือ มากมายที่พูดถึงเพื่อน ในนิยามความหมายแตกต่างกันไป....

 

        หากเราจะหาคำจำกัดความ แบบตรงๆ

 

    เพื่อน ตามพจนานุกรม หมายถึง ผู้ร่วมธุระ, ผู้ชอบพอรักใคร่

    ส่วน มิตรภาพ  นั้น หมายถึง เป็นเพื่อนรักกัน

 

        ใครสักคนเคยกล่าวว่า

 

                  สิ่งสำคัญ ต้องใช้สัมพันธภาพแลกมา

 

           กว่าเราจะได้อะไร ต้องมีการแลกเปลี่ยนกัน คล้ายว่า โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี แม้แต่ความเป็นเพื่อน

           ในสิ่งที่คนเราเชื่อมโยงกันไว้ระหว่างคนสองคนนั้น คืออะไร ใช่มั้ย คือ ความเข้าใจ และ การยอมรับ ในสิ่งที่ เขาเป็นเขา เธอเป็นเธอ

            แต่ทั้งนี้ ตัวเขาและเธอเหล่านั้น ต้องจัดวางตัวเอง ในฐานานูรูปของเพื่อนให้ได้ว่า ทำยังไงไม่เป็นการ รบกวน กันและกันเกินไป ในบางเรื่องบางราว ที่คำพูดไม่สามารถจัดการได้ เพียงเพราะ เธอหรือเขา เป็นเพื่อนเรา

 

มิตรภาพ มักจะสูญสิ้นไป ถ้าไม่ยอมพูดจาตกลงกันด้วยดี

อริสโตเติล

 

          เราจำเป็นแค่ไหน สำหรับการเป็นเพื่อนใคร บางคนบอกจำเป็น เพราะเขาหรือเธอ ก็คือ ลมใต้ปีกที่คอยพยุงให้เราบิน แต่นั้นแหละ หากเธอหรือเขา เป็นดั่งพายุที่เกรี้ยวกราด มันจะดีหรือ

          การเป็นเพื่อน ไม่ใช่ของฟรี แต่ไม่ได้ด้วยการซื้อหา แม้เพื่อน(บางจำพวก) จะมาหาเวลาเราซื้อของชวนกิน แต่หายไปสิ้นเวลาเราต้องการเพื่อน ก็ตาม

          การเป็นเพื่อน ต้องใช้เวลา .. บางครา ก็จางหายไป เหมือนสายลมในฤดูแล้ง

---

 

         การจัดการกับบางเรื่องราวนั้น ต้องเริ่มที่เรา หากอยากถนอมสิ่งนั้นไว้นานๆ