นธยามาเยือนอีกครั้ง เวลาทำปฎิกิิริยาให้มวลอากาศอันหนักแน่น สลายจางหายไปในแสงเกือบสุดท้ายของวัน

 

       วันนี้เครื่องมือบันทึกภาพในมือผม ไม่พร้อมที่เก็บความงามเส้นสายใสสว่าง ของสะพานพระราม 8 ยามต้องแสงไฟ

 

 

 

        ผมกลับมายืนตรงนี้อีกครั้ง และอีกครั้ง ยามเมื่อกลับมาเยือนมหานครในเกือบจะทุกครั้ง อะไรหนอ คือ สิ่งดึงดูดใจสำหรับสถานที่แห่งนี้

 

       20 กว่าปีก่อนโน้น ลำพูต้นสุดท้ายซุกซ่อนที่ตรงไหน เวลาผมนั่งรถประจำทางผ่าน จึงไม่พบเห็นเธอ หิ่งห้อยตัวสุดท้าย จะยังอาลัยในเธอหรือเปล่า หรือแค่เห็นว่า อดีตที่หลงลืมปัจจุบัน เพราะชักชวนกันไป รักกันที่อัมพวาตามกระแสแห่แหนถวิลหาอดีต ในยุคสมัย ที่ใครๆ ก็พยายามจะขายทุกอย่าง กระทั่ง ความทรงจำ

 

 

 

 

       ความทรงจำ ย้อนกลับมาอีกครั้ง ตามวันวัย รัฐบาลในยุคใดหนอ พยายามที่รื้อทุกสิ่งทุกอย่าง ทิ้ง กระทั้งผู้คน ที่อยู่อาศัยในดินแดนปูย่ามาช้านาน ผมพูดคุยกับเธอในวันนั้น ฝีแปรงอันหนักแน่นและบางเบาแสดงความชำนาญในศิลปะแปรเปลี่ยนเป็นภาพสีน้ำอะคริลิค อันแสดงถึงชีวิตสะทกสะท้อนในเส้นสาย

 

 

 

         เธอพูดคุยกับผมว่า เราพยายามจะเป็น ชองอลีเซ่ เพื่อนำความทันสมัยมาแปลงเป็นเงินดอลล่าร์หรือยูโรไปทำไม ฝรั่งเขามา ก็เพื่อดู วัด ท่าเรือ บ้านริมน้ำเก่าๆ อันเป็นวิถีชีวิตซึ่งเป็นลมหายใจของวิถีไทย เธอบอกว่า คิดผิด

 

 

      ผมโล่งใจ ที่ คิดผิด คิดใหม่ เราไม่ต้องรื้ออะไรมากมายใน พ.ศ.นี้.. แต่พอมองไปที่ร้านคูหาเล็กๆ ริมถนนพระอาทิตย์ ไม่มีร้านนั้นอยู่แล้ว มันกลายเป็นร้านเหล้าที่คนหนุ่ม-สาว ยุค HIP นั่งละเลียดความหวาน-ขมของน้ำในมือ เขา-เธอ

 

     เธอ มีความหมายใดหนอ ในเวลาแห่งการหยุดแลเคลื่อนไหวในวัย-วันนี้ แล้วเธอล่ะนั่งวาดรูปสนธยาอยู่ที่ใดในปัจจุบันกาล

 

 

        ใครบางคนบอกว่า ชาวตะวันตกทำงานเก็บเงินเที่ยว ชาวไทยทำงานเก็บเงินซื้อรถ-บ้าน ผมไม่รู้ว่า ณ สนามในสวนวันนี้ เขาและเธอ จากแดนไกลเที่ยวหาอะไร  กำลังเก็บเกี่ยวอะไร หรือ ฝันถึงใครอยู่

 

     ในสวนนั้น มวลเสียงอืออึง ทั้งความสุขเศร้าเคล้าคละ ลมตะุวันออกปะทะตะวันตก ในอิริยาบถและท่าทีมีเฉพาะตัว ตามแต่การแสวงหาในจิตใจของใครของมัน

 

 

 

 

         วันชนะสงครามชนะไปนานแล้ว แต่วันนี้เราชนะหรือพ่าย วัดสังเวชไม่ไกลนัก เราล่ะสังเวชอะไร ใครบางคนอาจหลงทางจากคนเแคระทั้ง 7 จนพบว่า บ้านใหม่หลังใหญ่กว่าที่ตรงนี้ในฝั่งโน้น

 

 

      ลูกสาวพระรามอาจไม่งาม เพราะรามบุตรีสูญสิ้นความบริสุทธิ์ไปหมดแล้ว หรือแบ็คแพ็คเกอร์ ทำให้ผม รอเธอจนเก้อ

 

     ใครบางคนบอกว่า เมื่อเวลาเปลี่ยน ไม่มีอะไรเปลี่ยน เพียงแค่ตัวเราเท่านั้น ที่ เปลี่ยน

 

 

 

 

       บางทีเสียงลั่นชัดเตอร์ของผมของใคร ก็แค่ความหมายเพื่อเก็บวันเวลานี้ไว้นานๆ ก่อนรุ่งสางจะมาเยี่ยมเยือนอีกครา ระฆังจากรถเข็นขายไอติมดังถี่ขึ้นก่อนหมดวัน มันคงดังอีกคราในวันพรุ่งนี้

 

 

 

 

     สายน้ำไม่เคยบ่นเหนื่อยล้าในระยะที่ไหลแรงหรือเชื่องช้า ต้นลำพูอาจไม่มีหิ่งห้อย นอกจากขยะจากซากหลักฐานที่แสดงความเจริญของความมักง่ายที่โคนต้น เธอจะบ่นให้ใครฟังได้นอกจากรอเวลาของวันสุดท้าย

 

    สนธยาย่างเยี่ยงอีกครั้ง สดัีบเสียงลมเถิดในค่ำนี้ ข่มใจอันร้อนรน แสงไฟจากสะพานไม่อับแสง แรงหวังยังเหลือเฟือ เผื่อแผ่กันในวันพรุ่ง

 

 

 

 

          ในวันที่พระอาทิตย์ยังคอยท่า ที่ท่าพระอาทิตย์ ป้อมพระสุเมรุตั้งตระหง่าน ยังยาวนานอีกไกล ใช่ตั้งป้อมขวางกั้นใครตลอดกาล

 

         มรักเธอคนนั้น ที่สวนสันติชัยปราการ

 

 

 

อบคุณทุกท่านที่อยู่ในภาพอย่างไม่เป็นทางการ

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ภาษางาม ภาพสวยครับ