the Book_end

    บนปกหลังของหนังสือเล่มนี้ เขียนไว้ว่า

               ผมรู้จัก ญามิลา ครั้งแรกเมื่อเจอหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อ “เรียงความ” ที่งาน แฟท ครั้งที่ 1 ที่โรงงานยาสูบ (นานมากเลย) เลยหยิบติดมือโดยไม่ลืมจ่ายตางค์ ก็พบว่า หนังสือเขาคมมาก เพียงแค่ไม่กี่คำในประโยค เขาสามารถแสดงความยากของโลก ด้วยถ้อยคำง่ายๆ เรียงร้อยต่อกัน

         ต่ิอมาผมรู้จักเขาอีกมากมาย จากงานเขียนต่างๆ และทราบว่า เขาเป็นคอลัมนิสต์ที่งานชุกที่สุดในเมืองไทย อย่างว่าครับ “เพราะเขาเขียน ให้อ่านง่ายมาก แต่ไม่ง่ายที่จะเขียนเลย” ใครๆ ก็เลยอยากให้เขาเขียน

         วิรัตน์ โตอารีย์มิตร คือ ชื่อจริง และมีนามแฝงอื่นอีก อาทิ ปลาอ้วน,วนาโศก,นอกจาก “ญามิลา” ที่จะพบเห็นได้บ่อย

         มาถึงเล่มนี้ เป็นงานที่รวบรวมจากงานเขียนคอลัมน์ชื่อ LIFE BY THE DROP ใน “เสาร์สวัสดี” ซึ่งเป็นเซ็คชั่นแยกของ นสพ.กรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันเสาร์

        การมองโลกของ ญามิลา นั้น แม้บางถ้อยคำจะใช้คำซ้ำๆ กับเนื้อหาในเรื่องอื่นๆ แต่ รายละเอียดกลับแตกต่างกันไปในแต่ล่ะเรื่องโดดเด่นในตัว

        เขาเห็นสิ่งง่ายๆ ที่เราไม่เห็น ตั้งคำถามที่ยากจะตอบ ให้เราช่วยกันคิดหาคำตอบ และบางคำตอบ ก็เป็นสิ่งที่เป็นคำถาม ที่เรา สงสัย มานาน แต่ไม่มีคำตอบที่สรุปง่ายๆ ให้ดีพอจะเข้าใจเองได้

                 คำตอบ ในหนังสือเล่มนี้ ไม่มีอะไรที่สำเร็จรูปแบบในหนังสือ How to ขายดีทั่วไป นอกจากแค่ว่า อะไรที่เราควรทบทวนกับชีวิต ขณะที่กำลังดำเนินอยู่

* เช่น*

        “สมมติคนเรามีป้ายราคาติดไว้ที่แผ่นหลัง คนเลวที่ร่ำรวยจะมีราคาแพงกว่าคนดีที่ยากจน คนอยู่ในศีลธรรมจะมีราคาถูกกว่าคนมีชื่อเสียง คนอยู่ในบ้านหลังใหญ่จะมีราคาแพงกว่าคนอยู่บ้านเล็กๆ เราต่างรู้ดีว่าราคาของคนปัจจุบันถูกกำหนดโดยสิ่งใด”        จากเรื่อง ชีวิตกับราคา

        “เมื่อเรายากจนเราจะมีและเห็นในสิ่งที่คนร่ำรวยไม่เห็น หากเราขี้ริ้วขี้เหร่ เราก็จะได้ประสบการณ์ที่คนสวยๆ หล่อๆ ไม่มีวันได้พบ ถ้าเลือกใส่ใจความทุกข์กับความสุขให้น้อยลงและใส่ใจกับความจริงให้มากสักนิด ชีวิตเอียงๆ ของเราก็อาจจะตรงขึ้นมาบ้าง”        จากเรื่อง อยู่บนความสมดุล

         “เราอยู่ในสมัยแห่งการวิตกกังวลและฝันกันไม่รู้จบ บางครั้งเราเข้าใกล้ความจริงแต่ไม่รู้ว่านี้คือความจริง และเราก็ไปหยิบเอาสิ่งลวงๆ มาทึกทักว่าจริง เราคิดว่าตนเองฉลาดในการแสวงหาความสุขและได้ทำเรื่องโง่ๆ ไปมากมายอย่างไม่รู้ตัว”                  จากเรื่อง เราถูกบังคับไม่ให้หยุดฝัน

          “เมื่อชีวิตเดินทางมาไกลจากจุดเริ่มต้นได้ระยะหนึ่ง ชีวิตของเราจะมีครั้งแรกลดน้อยลง ตรงกันข้ามเราจะมีครั้งสุดท้ายเพิ่มมากขึ้น คนหนุ่มสาวเรียนรู้ชีวิตจากสิ่งที่เกิดขึ้นครั้งแรก แต่คนแก่ทำความเข้าใจชีวิตจากสิ่งที่เกิดเป็นครั้งสุดท้าย”                  จากเรื่อง ครั้งสุดท้ายและครั้ังแรก

           จ่ายสตางค์ 120 บาท แล้วอ่านหนังสือเล่มนี้จนจบ คุณอาจค้นพบว่า คนมากมายรายรอบตัวเรา เป็น คนเล็กๆ ที่หายตัวได้ และเราก็อาจเป็นคนเล็กๆ คนนั้น ที่มีหัวใจพองโตกว่าตัว ก็ได้

รู้จักผู้เขียนเพิ่มขึ้นที่ http://www.oknation.net/blog/wirattoareemitr/gallery/21053