the Book_end

       อันที่จริงผมตั้งใจเขียนบล็อกให้หลากหลาย ฉะนั้นก็คละๆ กันไปตามอารมณ์คนเขียน เดือนนี้ เอนทรี่

ส่วนมาก จะเป็นเกี่ยวกับถ่ายรูป จึงอยากจะปิดเดือนด้วย “ข้อสำคัญ” ของ ผู้ที่รักการถ่ายรูป นั้นคือ

“ไปให้ถูกที่ อยู่ให้ถูกเวลา”

         ผมเข้าใจว่า เวลามีใครไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ บางทีก็มีภาพในใจ จากคำที่เพื่อนบอก, นิตยสารท่องเที่ยว,

ไกด์บุ๊ค,โปสการ์ด  เมื่อไปเห็นที่จริง ถ่ายออกมา ก็รู้สึกว่า ไม่สวยเท่าที่ตั้งใจไว้

         โดยมากเราไปเที่ยว มักจะถ่ายภาพวิวกันมา แต่ภาพวิวที่ดีมันมีเวลาถ่ายในวันหนึ่ง แค่ 2 ช่วงของวัน คือ เช้ามืดใกล้ ก่อน-หลัง พระอาทิตย์ขึ้นเล็กน้อย – กับเย็นใกล้พระอาทิตย์ตก และหลังจากนั้นประมาณ 20 นาที นั้นเป็นชั่วโมงทองของการถ่ายรูปวิว

         บ.ก. นิตยสาร National Geography ถึงกับออกกฎไว้ว่า เขาจะพิจารณารับซื้อภาพวิว เฉพาะช่วง เช้ากับเย็น เท่านั้น เวลาอื่นไม่ต้องเอามาเสนอ ถ้าไม่ใช่รูปที่มีจุดขายประเภทปฎิเสธไม่ลง

         จริงอยู่คุณอาจมีชุดอุปกรณ์ ราคาหลายแสนทั้งกล้อง เลนส์ ชุดไฟ รวมทั้งอุปกรณ์ ไม่ว่าจะฟิลเตอร์โพลาไรซ์ ฟิลเตอร์ PLD สารพันอย่าง แต่ถ้าคุณถ่ายวิวกลางแดดจ้า มันก็จะได้ประมาณหนึ่ง

        ผมเจอมาแล้ว ที่โรงแรม เพราะเป็นคนจัดโต๊ะ เซ็ทแจกันต่างๆ ให้เขา    ทีมงาน ประมาณว่า จ้างมาแพง ก็เลยขนมาใช้มันทุกอย่าง ทั้งที่แดดเปรี้ยง พี่แกเพิ่มไฟทั้ง ซอร์ฟบ็อก, ร่ม นับได้ประมาณประมาณ 5 ดวง ผมคิด จะบ้าตาย (แต่ไม่กล้าแนะมือโปรทั้งหลาย) และหลังจากนั้น เมื่อผมดูรูปชุดนั้น ก็เป็นไปอย่างที่คิด คือ คุณภาพแค่ใช่ได้ แต่ไม่โดดเด่นอะไร

        ผมคิดตอนนั้น ถ้าเป็นผมจะไม่แบกมาเยอะให้หนักขนาดนั้น แต่ขอเลือกเวลา และอย่าเร่งเกินไป อุปกรณ์ขอแค่ canon 300D ตัวเก่า กับเลนส์ wide มุมกว้างดีๆ สักตัว + ขาตั้งกล้อง แค่นั้น

 องค์ประกอบภาพ,วิว,เหมือนกัน รูปบนถ่ายด้วยกล้อง Compact  /  รูปล่างถ่ายด้วยกล้อง DSLR เลือกเวลาถูกภาพไม่ต่างกันเลย

       เวลา จึงสำคัญ เลือกเวลาถูก คุณจะถ่ายด้วยกล้องปัญญาอ่อนอะไร มันก็ออกมาดีทั้งนั้น

       เวลา เราไปเที่ยวตกดึก มักมีการสังสรรค์ กว่าจะได้นอน ตี 3 ตี 4 เสร็จแล้วยังไงครับ ก็ตื่นกัน 9 – 10 โมง มันจะได้รูปสวยยังไง ถ้าเรารักการถ่ายรูป ไปเที่ยวทั้งทีอย่าเสียเวลานอน

       ขณะที่คนอื่นหลับยังไม่ตื่น คว้ากล้องเดินชมบ้านเมือง – ท้องถิ่นดีกว่า ซึ่งนอกจากคุณจะได้ภาพวิถีชีวิตชาวบ้านยามเช้า โชคดีได้ตักบาตรพระแถวชนบท ได้กินขนมแปลกๆ ที่ราคาแสนถูก แต่รสชาติคุณหาไม่ได้แถวสยามพารากอนแล้ว คุณยังได้ภาพวิวสวยๆ ที่คุณเห็นจากโปสการ์ด ที่รังสรรค์ได้เอง

    สถานที่เหมือนกัน ผมถ่ายด้วยกล้อง DSLR เหมือนกัน รูปบน ถ่ายเวลาบ่าย 2 โมงกว่า / รูปล่าง ถ่ายเกือบจะ 1 ทุ่มแล้ว อารมณ์ของภาพ คนล่ะเรื่อง

       ฉะนั้น อย่าลืม “ไปให้ถูกที่ อยู่ให้ถูกเวลา” คุณก็ทำได้