Photo:Poem นิทานประเทศ..ขาว-ดำ..
posted on 02 Sep 2008 21:06 by exchange in PHOTOgallery
เด็กน้อยสงสัย ทำไมคน เขาเกลียดกัน แม่ตอบ หลับเถิดลูกฝันงาม อย่าไต่ถามความจริง
เพราะทุกสิ่ง มันไร้ทื่ทาง คนว่างเปล่า เดินเข้าไป เรียกร้องหาโลกใหม่ ไกลเกินเอื้อม
คนเกลียดคน เอือมระอา คนบ้าร้องด่า พระจันทร์ ด้านมืดบดบัง สว่างไสวอยู่ไหน สลายจากใจคน
ขมัวขมุก รุกทำร้าย น้ำใจจางหาย ไปไหน แสงจันทร์หม่นหมาง คน คน คน ร้อนรน จนตรอก
เงาน้ำสะท้อนภาพเมือง ตึกสูงรุ่งเรือง ใจคนตกต่ำ หาความชอบธรรม ไร้ซึ่งยางอาย
ฉิบหายแล้วคน ไม่หันหน้าคุยกัน แข่งสร้างดาว สร้างตึก สร้างศึก รบราฆ่าฟัน
นายกคนนั้น ปัดอุจจาระพ้นทาง ระรานวาจา ใครว่า ผมผิดตรงไหน กอดเก้าอี้ ชาตินี้ใครจะสน
อย่างนี้จึงไร้ทางออก คนหลอก คนเกลียดกันเข้าไส้ ชาตินั้น คงบรรลัย ชาติไทย ชาติใคร ชาติมัน
เด็กน้อยหลับฝัน เห็นนางฟ้า โปรยปรายข้าวตอก ดอกฝน ปลอบจนเขาจึงหลับใหล ตื่นเช้าเจ้าจักเป็นผู้ใหญ่ ไม่ไร้เหตุผล
เป็นคนไต่ถาม ใส่ใจ ฝันใฝ่แต่สิ่งดีงาม ค้นความ ค้นรักสลักจิต ชีวิตจะมีชีวา หันหน้ายอมกันและกัน โลกฝันประเทศราช
ฝากเจ้าดูแลสร้างสรรค์
"สร้างดาวกันคนล่ะดวง ช่วงชิงไปสู่สวรรค์ ใครไม่ทันเป็นคนหลงทาง"
ปล.
ชมภาพชุด " สีสัน ปันรัก" ตรงข้าม entry นี้ อีกด้านของความสดใส ได้ที่ http://ninta.diaryis.com/
รู้สึกถึงพลังที่มีในรูปถ่ายขาดดำพวกนี้จริง ๆ ครับ โดยเฉพาะรูปใบที่ 7 นี้แรงได้ใจจริง ๆ ครับ
ว่าแต่กระต่ายกับเต่า นี้เอามาเล่าให้ฟังในแง่มุมไหน ผมว่าก็คลาสสิคดีจริง ๆ ครับ
#1 By Old Mustang on 2008-09-02 21:27