the Book_end

       ก่อนมาภูเก็ต ผมทำงาน พืชสวนโลกอยู่ 3 เดือน อยู่ประจำที่ หอคำหลวง จะมีซุ้มประตูทางเข้าที่เขาจะจัดดอกไม้ประดับซุ้ม สัปดาห์ล่ะครั้ง ผมชอบดูแนวคิดว่าเขาจะจัดยังไง บางทีก็เอาโน้นนี้ผสมกัน ผลไม้ก็มี ข้าวโพด แอบเปิ้ล อะไรพวกนี้

      แล้วบางที จะมีอาคารที่มีการแสดง จัดดอกไม้ เวลาพักผมก็จะชะแว้บไปถ่ายรูปบ้าง ไปหาไอเดีย ผมทึ่งกับการจัด ดอกไม้ ที่มาจากประเทศญี่ปุ่น เพราะเขาทำได้เป็นธรรมชาติ แต่งามตา ลึกซึ้ง ครั้งต่อมาถึงได้รู้ว่า จัดแบบนั้นเขาเรียกว่า อิเคบานะ คือ เน้นความเป็นธรรมชาติ จัดแต่พองาม คือ จัดแบบเหมือนไม่จัด

      พอมาทำงานโรงแรม ผมรู้สึกว่า วัตถุดิบรอบตัวเยอะมาก บางครั้งเลยอาสาแผนกจัดดอกไม้จัดแทนเขา  คือ โรงแรมมีพนักงานไม่เยอะ แล้วผมคิดว่าช่วยโรงแรมเซฟด้วย ไม่ต้องสั่งดอกไม้จากข้างนอก

      ออกตัวว่า ผมทำงานแผนก อาหาร และ เครื่องดื่ม ไม่เคยเรียนจัดดอกไม้ แต่มีความสนใจอะไรก็แล้วแต่ที่เกี่ยวกับศิลปะ

     ได้จัดรู้สึกเพลินดี มีความสุข ก็เลยทำอยู่เรื่อยๆ ผมชอบแหกกฎ อะไรที่เขาว่าจัดไม่ได้ แต่ผมจะเอา ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น ไม่รู้จะเข้าข่าย อิเคบานะ หรือเปล่า น่าจะแหกคอกมากกว่า

     ชุดนี้ ไม่รู้จะเรียกว่า อะไรดี ดอกไม้ก็ไม่รู้จักชื่อ แต่มีเต็มไปหมด เห็นคนสวนเอาเครื่องตัดหญ้าตัดทิ้งก็รู้สึกเสียดาย 

                หัวใจสำคัญของการจัดแบบนี้อยู่ที่ลวดครับ

               สังเกตใบที่ใช้รองของอันนี้^ เป็นหญ้าคา ครับ

         อันนี้^จัดเสร็จปลื้มมาก  เพราะมันท้าทายแรงโน้มถ่วงครับ

  ไอเดียนี้หางนกยูง^ ไอ้ที่ผมเสียบตรงกลาง ผลมันคันครับ ต้องระวัง

^แหลมๆ ตรงกลางหญ้าอะไรไม่รู้มีอยู่ทั่วไป อย่าเก็บอันที่แก่ๆ มาก เพราะเดียวลมพัดมันจะร่วงปลิวใส่อาหารแน่

 จัดแบบนี้ต้องดูแจกันด้วยครับ ไม่ใช้แจกันทุกแบบจะเข้ากันได้ เลือกแจกันดีมีชัยไปกว่าครึ่ง

ปิดท้าย ดอกอะไรก็ไม่รู้ ขึ้นตามข้างทางเต็มไปหมด เวลารอรถพนักงาน ผมชอบเก็บมาจัดบ่อยๆ ชอบดอกอันนี้เพราะสีที่มันแซมระหว่างส้มกับแดง ความอ่อนช้อยของเกสร รวมทั้งผลของมันเราก็เอามาจัดได้เช่นกัน

อ่านการจัดดอกไม้แบบญี่ปุ่น อิเคบานะ ที่ เว็บนี้ http://www.okls.net/col_japan13.html