ฉัน มิพบขบได้ในห้างใหญ่
ผลไม้ไฮโซใดไม่เคยรู้
เมื่อฝนเดือนห้ามาพรั่งพรู

จึ่งได้รู้รสชาติ อันฝาดไกล 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉัน ตอนนั้นยังเด็กและเล็กนัก
มิรู้จักกาลวนถนนไหน
หากรู้ได้ในไม้ต้นผลมะไฟ

เปรี้ยวหวานในรสดี ที่ใจชื่่น 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉัน เดินทางพลางเห็นเป็นผู้ใหญ่

เผชิญในชีวิตรับทั้งหลับตื่น

ทั้งหวานล้ำขมซ้ำทั้งขำขื่น

วันมะรืนเปรี้ยวหวาน น้ำตาลขม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉัน รู้ทั้งรับสรรพรส

หมดจดชิมผ่านอันนานนม
ทุกข์คลุกสุขหนาอารมณ์สม
ให้ได้บ่มตัวตน ในฝนไกล 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉัน กลับมาแล้วแว่วเรือนชาน
แม้ช้านานผ่านฝ่าอันคราไหน
พลันรู้รสที่สดล้นผลมะไฟ

ยังชื่นใจเปรี้ยวหวาน กาลเดือนห้า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ฉัน มิรู้ว่าใครพบประสบสรร
รสวันใจไหนกันอันผ่านตา
ด้วยต่างทางต่างทิศลิขิตหา
แล้วแต่ว่าได้ชิ้ม ลิ้มรสใด

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉัน ยังชื่นตื่นหาเวลานี้
หวังฝันดีที่รู้รับหลับไหนไหน
ด้วยเวลาที่เดินฝ่ามาตั้งไกล
รสใดล้วนผ่านพบ ประสบเจอ 

 

 

 

ฉัน บันทึกนึกรสจรดวันนี้
หวังเธอมีวันคื่นตื่นเสมอ
มีสุขทุกข์รสใดในเจอะเจอ
หวังให้เธอรับรู้ล้น
...
ผลมะไฟ